أُولئِكَ الَّذِينَ أُبْسِلُوا بِما كَسَبُوا
گرفتار اعمال خود هستند ( الناس مجزيون باعمالهم ان خيرا فخير و ان شرّا فشرّ ) و در قرآن مجيد ميفرمايد
فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّةٍ خَيْراً يَرَهُ وَ مَنْ يَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ
زلزال آيه 8 و 9 .
لَهُمْ شَرابٌ مِنْ حَمِيمٍ
حميم شراب جوش آمده بغايت جوشش
وَ عَذابٌ أَلِيمٌ بِما كانُوا يَكْفُرُونَ
تفسيرش واضح است و از اين جمله دو نكته ميتوان استفاده نمود و آن اينست كه از امور مسلّمه بين المحققين است اگر قضيه بيان علت در او شد مثلا گفت ( لا تأكل الرمّان لانّه حامض ) علة هم معمم است هم مخصص يعنى از كلمه لأنّه حامض استفاده مىشود كه هر حامضى را نبايد خورد و لو رمّان نباشد و غير حامض جايز است خوردن و لو رمّان باشد ، و در اين آيه شريفه علت مذكورات در آيه را كفر بيان فرموده استفاده مىشود هر كافر يا كسانى كه در حكم كافر هستند به اين مذكورات معذّب هستند و غير كافر از اين عقوبات معاف هستند و نكته ديگر آنكه اين اعمال موجب كفر مىشود پس كسانى كه دين خود را لهو و لعب قرار دهند و مغرور دنيا شوند كافر هستند و لو اسم اسلام روى خود گذارند و تكليف بسيارى از ابناء نوع معلوم مىشود .
[ سوره الأنعام ( 6 ) : آيه 71 ]
قُلْ أَ نَدْعُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ ما لا يَنْفَعُنا وَ لا يَضُرُّنا وَ نُرَدُّ عَلى أَعْقابِنا بَعْدَ إِذْ هَدانَا اللَّهُ كَالَّذِي اسْتَهْوَتْهُ الشَّياطِينُ فِي الْأَرْضِ حَيْرانَ لَهُ أَصْحابٌ يَدْعُونَهُ إِلَى الْهُدَى ائْتِنا قُلْ إِنَّ هُدَى اللَّهِ هُوَ الْهُدى وَ أُمِرْنا لِنُسْلِمَ لِرَبِّ الْعالَمِينَ ( 71 )
بفرما به اين مشركين كه آيا ما بخوانيم اين بتهاى شما را غير از پروردگار چيزهايى كه نه بما نفع ميرسانند در پرستش آنها و نه ضرر وارد ميكنند در ترك آنها و ما به عقب يعنى بر خلاف حق و صراط مستقيم برگرديم بعد از اينكه راه راست