نصارى بر چهارده امر است : 1 - خدا يكى است . 2 - خدا پدر است . 3 - خداى پدر پسر است . 4 - پدر و پسر روح القدس است . 5 - او مربى و خالق است .
6 - آنكه شافع است ( يعنى عيسى رفت جهنم بعوض امت كه گفتند فدانا من لعنة الناموس ) و مراد از ناموس تورات است . 7 - او متجليست يعنى خود را نشان ميدهد . 8 - خدا بتوسط روح القدس داخل رحم مريم شد . 9 - از رحم او به دنيا آمد . 10 - بدار رفت و كشته شد و به خاك رفت . 11 - بعد از خاك رفتن جهنم رفت و انبياء و مؤمنين كه شيطان آنها را در جهنم حبس كرده بود نجات داد و بيرون آورد . 12 - پس از نجات آنها به دنيا آمد و زنده شد . 13 - پنجاه روز در دنيا بود و رفت در آسمان در طرف راست پدر نشست . 14 - ميآيد در بيابان شام و بهشتىها را ببهشت و جهنمىها را بجهنم ميبرد . ملاحظه كنيد تناقضات اين جملهها را و كفريات آنها را .
وَ قالَ الْمَسِيحُ يا بَنِي إِسْرائِيلَ اعْبُدُوا اللَّهَ رَبِّي وَ رَبَّكُمْ
عبادت مختص بذات اقدس ربوبى است كه مفاد كلمه طيبه لا إله الا اللَّه است و اولين كلمه كه جميع انبياء از آدم تا خاتم مأمور بدعوت بودند همين كلمه بود و نصارى بلكه تمام مليين عالم مخالف با همين كلمه هستند و شرك آنها شرك عبادتيست و اما شرك ذاتى كه تعدد واجب الوجود باشد احدى قائل نيست و تمام معترف بوحدت واجب الوجود هستند مگر طبيعى كه اصلا منكر وجود واجب است و فقط شبهه ابن كمونه كه احتمال تعدد داده حتى مجوس كه قائل بيزدان و اهرمن هستند شرك افعالى است كه خالق خيرات و شرور را متعدد ميدانند حتى قائلين بصفات زائده شرك صفاتى قائلند .
إِنَّهُ مَنْ يُشْرِكْ بِاللَّهِ
بشرك عبادتى
فَقَدْ حَرَّمَ اللَّهُ عَلَيْهِ الْجَنَّةَ
زيرا مشرك قابليت مغفرت ندارد
إِنَّ اللَّهَ لا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِهِ
نساء آيه 48 .
وَ مَأْواهُ النَّارُ
و آيات در عقوبت شرك بسيار است و ظلمى بالاتر از شرك نيست