نساء آيه 28
أَنْتُمُ الْفُقَراءُ إِلَى اللَّهِ وَ اللَّهُ هُوَ الْغَنِيُّ
فاطر آيه 15 ، از امير المؤمنين عليه السلام در مناجاتش مرويست
( كفانى فخرا ان اكون لك عبدا و كفانى عزا ان تكون لى ربا )
و مقام عبوديت مطلقه بالاترين مقام انسانيست ( و اشهد ان محمدا عبده و رسوله صلى اللَّه عليه و آله و سلم )
وَ إِنْ لَمْ يَنْتَهُوا عَمَّا يَقُولُونَ
دست از اين شرك و عيسى پرستى بر نداشتند و بر نگشتند و توبه نكردند و پشيمان نشدند
لَيَمَسَّنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْهُمْ
كه به همين كفر باقى ماندند عذاب اليم كليه عذاب اليم است لكن اختصاص به اين خصوصيت كاشف از منتها درجه الم است .
[ سوره المائدة ( 5 ) : آيه 74 ]
أَ فَلا يَتُوبُونَ إِلَى اللَّهِ وَ يَسْتَغْفِرُونَهُ وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ ( 74 )
آيا پس چرا توبه و بازگشت نميكنند بسوى خدا و تمناى مغفرت از خدا و طلب آن را نميكنند و حال آنكه خداوند آمرزنده و مهربان است .
أَ فَلا يَتُوبُونَ إِلَى اللَّهِ
وجوب توبه از احكام عقليه مستقله است بخصوص از اين كفريات و تناقضات كه هر عاقلى حكم بفسادش مىكند كه دفع ضرر مقطوع است و توبه از اين گناهان بزرگ اينست كه دست از اين عقائد باطله بر دارند و در حق عيسى غلو نكنند و بشرف اسلام مشرف شوند و آنچه حق و صدق است در حق عيسى معتقد گردند .
وَ يَسْتَغْفِرُونَهُ
و از خداوند طلب كنند كه از گذشتههاى آنها پرده پوشى كند ، توبه فعل آنها است و مغفرت فعل الهى است و مترتب بر يكديگر يعنى اگر اينها توبه كردند و از خدا طلب مغفرت نمودند
وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ
هم ستر عيوب آنها ميفرمايد و هم آنها را مشمول رحمت خود ميگرداند