در تورات هست اعتراف كرد حضرت آنها را در مسجد حكم برجم نمود سپس يهود اعتراض كردند بابن صوريا كه چرا تصديق كردى محمد صلى اللَّه عليه و آله و سلم را گفت اگر قسم نداده بود تصديق نميكردم لكن چون قسم داد ترسيديم و تصديق كردم . اين خلاصه قصه ، برويم در مقام شرح آيه شريفه .
يا أَيُّهَا الرَّسُولُ لا يَحْزُنْكَ الَّذِينَ يُسارِعُونَ فِي الْكُفْرِ
( اشكال )
قبلا متذكر شديم كه مسارعت در امور خيريه استعمال مىشود و عجله در شرور و در اين آيه مسارعت را در كفر استعمال فرموده .
( جواب )
كفر در نظر آنها شر نيست بلكه خير و خوب ميدانند و اين غير از عذاب است كه در نظر تمام شر است
يَسْتَعْجِلُونَكَ بِالْعَذابِ وَ إِنَّ جَهَنَّمَ لَمُحِيطَةٌ بِالْكافِرِينَ
عنكبوت آيه 54 ، خداوند تسليت ميدهد نبى اكرم صلى اللَّه عليه و آله و سلم را كه در مخالفت يهود بلكه تمام كفار محزون نباشد كه چرا اينها ايمان نميآورند و هدايت نميشوند و روز بروز بر كفر آنها افزوده مىشود زيرا قابل هدايت نيستند و قابليت شرط است و الا فاعل تام الفاعليه است آنچه بايد و شايد در هدايت آنها كوتاهى نشده لكن قساوت قلب و عصبيت و عناد و كورى دل مانع از قبول است و اين تسليت براى ائمه ( ع ) و علماء دين هست كه اينها هم نبايد در امر هدايت كوتاهى كنند به قدر مقدور هر كه قابليت دارد هدايت مىشود و هر كه ندارد ( بگذار تا بميرد در عين خود پرستى ) .
مِنَ الَّذِينَ قالُوا آمَنَّا بِأَفْواهِهِمْ وَ لَمْ تُؤْمِنْ قُلُوبُهُمْ
كه منافقين باشند كه جاى آنها
فِي الدَّرْكِ الْأَسْفَلِ مِنَ النَّارِ
است و عذاب آنها اشد جميع طبقات كفار است .
وَ مِنَ الَّذِينَ هادُوا
يعنى يهود كه كلام آنها و عمليات آنها هم تو را محزون