مِنَ الصَّلاةِ
و حكم صلوة مسافر مطابق اجماع علماء شيعه و اخبار وارده از ائمه اطهار عليهم السلام مسافر بايد نمازهاى رباعيه كه ظهر و عصر و عشاء باشد قصر كند يعنى دو ركعت بجا آورد مثل نماز صبح و اما نماز مغرب و صبح به حال خود باقى است ، و كلمه ( ليس عليكم جناح ) دليل بر جواز اتمام نيست چنانچه گذشت در آيه شريفه
إِنَّ الصَّفا وَ الْمَرْوَةَ مِنْ شَعائِرِ اللَّهِ
الى قوله تعالى
فَلا جُناحَ عَلَيْهِ أَنْ يَطَّوَّفَ بِهِما
الاية چنانچه ائمه ( ع ) استدلال فرموده و شرائط قصر مطابق فتواى اماميه هشت است :
1 - خروج از حدّ ترخص كه صداى مؤذن شهر شنيده نشود يا جدر آن شهر مخفى گردد كه مفاد دو حديث است
( ان خفى الجدران فقصر )
( ان خفى الاذان قصر
و تعارض مفهوم هر يك با منطوق ديگرى نتيجه ميدهد كه هر يك كافى است زيرا مفهوم هر يك مطلق است بمنطوق ديگرى تقييد مىشود .
2 - قصد مسافت كه هشت فرسخ است يا چهار فرسخ كه همان روز مراجعت كند و اما اگر غير آن روز مراجعت كرد قبل از ده روز احتياط جمع است و اگر بعد از ده روز است اتمام .
3 - سفر معصيت نباشد چه نفس مسافرت حرام باشد مثل مسافرت زن با نهى شوهر و فرزند با نهى ابوين يا عبد گريخته و امثال اينها يا مقصد حرام داشته باشد مثل ظلم يا عمل غير مشروع و امثال اينها .
4 - كثير السفر نباشد چه شغلش سفر باشد مثل مكارى و راننده و پيلهور يا محل كسب با محل سكونتش به مقدار مسافت باشد كه همه روزه يا همه هفته بايد اياب و ذهاب داشته باشد يا محل خريد و محل فروش مختلف باشد مثل تجار كه بايد همه هفته بروند مثلا طهران جنس بخرند بياورند اصفهان بفروشند كه اينها در سفر اول قصر و دوم جمع و سوم اتمام مگر آنكه در محلى ده روز اقامه كند