[ سوره النساء ( 4 ) : آيه 100 ]
وَ مَنْ يُهاجِرْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ يَجِدْ فِي الْأَرْضِ مُراغَماً كَثِيراً وَ سَعَةً وَ مَنْ يَخْرُجْ مِنْ بَيْتِهِ مُهاجِراً إِلَى اللَّهِ وَ رَسُولِهِ ثُمَّ يُدْرِكْهُ الْمَوْتُ فَقَدْ وَقَعَ أَجْرُهُ عَلَى اللَّهِ وَ كانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحِيماً ( 100 )
و كسى كه هجرت كند و از وطن خود خارج شود در طريق الى اللَّه ميبايد در روى زمين راههاى بسيارى و توسعه در امورى و كسى كه از منزلش بيرون رود و رو به خدا و رسول رود پس از آن مرگ او را دريابد پس اجر او نزد خدا ثابت و محفوظ مىشود و خداوند آمرزنده و مهربان است .
وَ مَنْ يُهاجِرْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ
منحصر نيست بمهاجرين در زمان پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم كه از اوطان خود آمدند مدينه و تشرف پيدا كردند بلكه هر مسافرتى كه براى امر دين باشد مثل تشرّف به حج و زيارت ائمه طاهرين ( ع ) و تحصيل علم دين و امثال اينها را شامل است و دليل بر اين مدّعى اطلاق آيه شريفه و تمسّك ائمه عليهم السلام در موارد خاصه مثل اينكه در حق زرارة كه فرستاده بود فرزند خود را كه تشرف پيدا كند خدمت موسى بن جعفر ( ع ) و معرفت پيدا كند و قبل از وصول خبر به او وفات نمود حضرت فرمود
( انّى لارجو ان يكون زرارة ممن قال اللَّه فيهم
وَ مَنْ يَخْرُجْ مِنْ بَيْتِهِ مُهاجِراً إِلَى اللَّهِ وَ رَسُولِهِ
الاية و مفصل است رجوع ببرهان كنيد ، و در مجمع از حضرت رسالت صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم نقل مىكند رواية حسن كه فرمود
( من فرّ بدينه من ارض الى ارض و ان كان شبرا من الارض استوجب الجنة و كان رفيق ابراهيم و محمّد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم )
و غير اينها .
يَجِدْ فِي الْأَرْضِ مُراغَماً كَثِيراً
از تفسير على بن ابراهيم اى خيرا كثيرا رغم بمعنى خاك است و از اين باب است ارغام انف در حال سجده دماغ به خاك ماليدن ، و انسان اگر عملى كرد كه موجب سركوبى كسى باشد و خفة و ذلة