و آيه بعد
فَلَمَّا اعْتَزَلَهُمْ
مريم آيه 48 و 49 به همين معناست .
فَلَمْ يُقاتِلُوكُمْ
طريفيت با شما نكردند
وَ أَلْقَوْا إِلَيْكُمُ السَّلَمَ
يعنى قرارداد صلح و مسالمت با شما بستند
فَما جَعَلَ اللَّهُ لَكُمْ عَلَيْهِمْ سَبِيلًا
جان و مال آنها محفوظ و هيچگونه تعرضى نسبت به آنها حق نداريد .
( تنبيهان )
تنبيه اول - ملاحظه فرمائيد مفاد اين آيات شريفه را كه بصداى بلند فرياد مىزند كه تمام جنگهاى نبىّ صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم با كفار دفاعى بوده يا كفار حمله باسلام ميكردند يا با محاربين هم دست ميشدند يا در مقام بودند كه حمله كنند حضرت در مقام دفع آنها مجاهده ميفرمود ، و اعتراضى كه يهود و نصارى باسلام دارند كه بسر نيزه پيشرفت كرد و تمسّك نمودند به آيه شريفه
وَ قاتِلُوا الْمُشْرِكِينَ كَافَّةً
توبه آيه 36 ، بسيار واهى و افتراء محض است حتى اين آيه شريفه را جمله بعدش را غفلت ميكنند كه ميفرمايد
كَما يُقاتِلُونَكُمْ كَافَّةً
.
و بالجمله مسئله جهاد و لو از احكام مهمّه اسلام است و در تمام شرايع قبل هم بوده مخصوصا در شريعت موسى ( ع ) و انبياء بعد از آن مثل داود ( ع ) سليمان ( ع ) قضيه طالوت و جالوت و حتى حضرت عيسى عليه السّلام بمقتضاى همين اناجيل رايجه هر چه اصرار كرد بحواريين كه او را يارى كنند حتى گفت كه شما خردلى ايمان نداريد او را رها كردند بلكه انكار نمودند لكن بعد از آنى كه آنها را دعوت باسلام ميفرمود كه بيائيد معجزات و ادله و براهين واضحه را مشاهده كنيد و از هر جهت حجة را بر آنها تمام ميفرمود و آنها از روى عناد و عصيت قبول نميكردند و مخصوصا در اهل كتاب قبول جزيه هم ميفرمود و آنها حاضر نميشدند حكم جهاد ميآمد آن هم بشرائط مفصلى كه در كتاب جهاد عنوان دارند و اغلب جنگهاى پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم دفاعى بوده چنانچه ذكر شد .