و با شما بمسالمت حاضر شدند پس ديگر حق نداريد كه متعرض آنها شويد خداوند سبيلى از براى شما بر آنها قرار نداده .
اين آيه شريفه و آيه قبل و آيه بعد كفار را چند قسم فرموده و چند دسته كرده : قسم اول - مشركين و كفارى كه با شما در مقام مقاتله هستند و منافقينى كه به آنها پيوستند و در مقاتله با شما شركت كردند واجب است كه با آنها مقاتله كنيد كه موضوع جهاد و دفاع از شر آنها است مگر اينكه بيايند و بشرف اسلام مشرف شوند كه مفاد آيه قبل است .
قسم دوم - كفارى كه با شما عهد و ميثاق بستند كه با شما مقاتله نكنند مطلقا يا تا مدتى و منافقينى كه به آنها و اصل شدند و در مقام مقاتله با شما نيستند متعرض آنها نشويد مگر آنكه عهد خود را بشكنند و در مقام مقاتله بر آيند با آنها مقاتله كنيد .
قسم سوم - كفار و منافقينى كه ملحق بكفار شدند اگر آمدند و قلبا با شما نه از روى حيله و تزوير قرار داد كردند كه نه با شما باشند و نه بر شما باشند آنها را هم ترك مقاتله كنيد و متعرض آنها نشويد .
قسم چهارم - اگر همينها بمقتضى مشيت الهى خواستند مسلط بر شما شوند به اينكه خواستند شما را از بين ببرند با آنها مقاتله كنيد البته .
قسم پنجم - اگر اعتزال كردند و كنار رفتند و در مقام مقاتله با شما نيستند و با شما بمسالمت رفتار كردند حق نداريد متعرض آنها شويد پس از اين بيان در شرح آيه شريفه بپردازيم :
إِلَّا الَّذِينَ يَصِلُونَ إِلى قَوْمٍ بَيْنَكُمْ وَ بَيْنَهُمْ مِيثاقٌ
الا استثناء از جمله آيه قبل است كه فرمود
فَإِنْ تَوَلَّوْا فَخُذُوهُمْ وَ اقْتُلُوهُمْ حَيْثُ وَجَدْتُمُوهُمْ
مگر اين طائفه از كفار كه ملحق شدند بكفارى كه با شما عهد و ميثاق بستهاند كه هيچكدام