تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اطيب البيان في تفسير القرآن ( فارسى ) — صفحة 491

مساهمون:

ص٤٩١
عده و ميراث ندارد به اينكه اين آيه را بر وصيت استحبابى حمل نمود كه زوج وصيت كند اگر زوجه تا يك سال احترام گذارد و شوهر اختيار نكرد مخارج او را متحمل شوند و لو اينكه بعد از چهار ماه و ده روز عده او منقضى شود و ميراث خود را هم طبق آية ميراث ببرد ، و اين وصيت از مصارف ثلث باشد كه مورث حق وصيت دارد و مربوط به حق وارث نباشد .
وَ الَّذِينَ يُتَوَفَّوْنَ مِنْكُمْ
يعنى كسانى كه مشرف بر مرگ ميشوند از شما مردان ، زيرا بعد از مردن وصيت نميتوان كرد .
وَ يَذَرُونَ أَزْواجاً
و زنانى را باقى ميگذارند ، يكى يا دو تا يا سه تا يا چهار تا كه حد اكثر آنست .
وَصِيَّةً لِأَزْواجِهِمْ
يا بمعنى ( توصون وصية ) كه مصدر منصوب بفعل محذوف باشد ، يا بمعنى جعل اللَّه وصية لازواجهم يعنى خداوند مقرر فرموده كه درباره زنان خود سفارش كنند .
مَتاعاً إِلَى الْحَوْلِ
گذشت كه مراد از متاع رزق و كسوة و سكنى و ساير لوازم زندگى است كه تا مدت يك سال از مال متوفى بايد مصرف آنها كنند ، و نصب متاعا بنا بر بدل بودن از وصية مىباشد .
غَيْرَ إِخْراجٍ
يا صفت متاع است تا شامل سكنى هم بشود و يا حال براى فاعل متاع است يعنى آنها را از نفقه برخوردار كنيد در حالى كه آنها را از منزل بيرون ننمائيد . و ممكن است غير اخراج شرط متاع باشد يعنى در صورتى كه از منزل خارج نشوند تا يك سال آنها را از نفقه بهره‌مند كنيد و ممكن است كنايه از شوهر نرفتن باشد يعنى در صورتى كه به خانه شوهر ديگر از اين خانه بيرون نروند