[ سورة الحمد ]
[ سوره الفاتحة ( 1 ) : آيات 1 تا 7 ]
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ ( 1 )
الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ ( 2 ) الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ ( 3 ) مالِكِ يَوْمِ الدِّينِ ( 4 ) إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَ إِيَّاكَ نَسْتَعِينُ ( 5 )
اهْدِنَا الصِّراطَ الْمُسْتَقِيمَ ( 6 ) صِراطَ الَّذِينَ أَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ غَيْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ وَ لا الضَّالِّينَ ( 7 )
سورة فاتحة هفت آيه است و در مكّة نازل شده ، و سوره قسمتى از آيات قرآنى است كه داراى نوعى اتصال و ارتباط بوده و بنام معينى خوانده شده باشد و وجه تسميه آن بسورة ممكن است بيكى از جهات زير باشد :
1 - مأخوذ از سور بمعنى حصار و ديوار اطراف شهر باشد و چنانچه سور بلد ، شهر را از حوالى آن جدا مينمايد ، هر سوره قسمتى از آيات قرآن را از آيات ديگر مجزّا و بحدّى محدود مىكند 2 - از سور بمعنى قطعهء از چيزى ، اخذ شده باشد چون هر سورهء عبارت از قطعهء از قرآن است در اين صورت همزه آن بواو قلب شده است 3 - از سور بمعنى رفعت و منزلت و مرتبت گرفته شده باشد زيرا هر سورهء از قرآن درجهء و مرتبتى از آن است و براى اين سوره اسامى بسيارى ذكر شده كه برخى از آنها را متذكر ميشويم :