[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 29 ]
هُوَ الَّذِي خَلَقَ لَكُمْ ما فِي الْأَرْضِ جَمِيعاً ثُمَّ اسْتَوى إِلَى السَّماءِ فَسَوَّاهُنَّ سَبْعَ سَماواتٍ وَ هُوَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ ( 29 )
( اوست آن خدايى كه براى شما آفريد همه آنچه در زمين است پس اراده و قصد آفرينش آسمان را نمود و هفت آسمان را آراست و برپا نمود و او بهر چيزى داناست ) خلق بمعنى ايجاد و خالق بمعنى موجد است و كلمه خلق منسلخ از زمان است و همه آنچه در زمين خلق شده و مىشود از جمادات و نباتات و حيوانات را شامل مىشود كه جميع آنها براى انتفاع بشر اعمّ از انتفاعات دنيوى از اطعمه و اشربه و البسه و امتعه و ابنيه و امكنه و غير اينها ، و انتفاعات دينى از معرفت بصانع و علم و قدرت و حكمت او و استفاده از آنها در راه تكميل نفس و تحصيل سعادت و نجات از مهالك سراى ديگر و غير اينها آفريده شده است در تفسير برهان از ابن بابويه بسند متصل از حضرت عسكرى عليه السّلام از آباء طيّبين از امير المؤمنين عليه السّلام روايت نموده كه در تفسير اين آيه فرمود
« لتعتبروا به و لتتوصلوا به الى رضوانه و لتتقوا به من عذاب نيرانه »
( خداوند همه آنچه در زمين است بيافريد براى شما براى اينكه عبرت بگيريد و بواسطه آنها به طرف رضوان و خوشنودى او متّصل شويد و از عذاب آتش او خود را حفظ كنيد ) و در آخرت حديث ميفرمايد
و خلق لكم ما فى الارض لمصالحكم يا بنى آدم
( و بيافريد براى شما آنچه در زمين است براى اينكه بواسطه آنها صلاح دنيا و آخرت خود را تأمين كنيد )