تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ مجمع الفرس ( فارسى ) — صفحة 1500

مساهمون:

ص١٥٠٠
غين معجمه و فتح نون ] گلگونه باشد كه آن را غنجار و گلغونه نيز گويند . مثال اول شهيد فرمايد : بيت
آن بناگوش كز صفا گوئى * بركشيدست والغونه بسيم

ويشه

- به وزن و معنى بيشه كه به عربى عرين گويند .

ورده

- [ به وزن پرده ] برج كبوتران باشد [ 1 ] مثالش شمس فخرى گويد : بيت
همام آسا سعود آسمان را * فراز قصر قدرش ورده باشد

واشامه

- بمعنى همان باشامه مرقوم . مثالش فخر گرگانى گويد : شعر
وزان پس داد ويرا نامهء ويس * همان پيرايه و واشامهء ويس
و وشامه نيز گويند - بحذف الف - [ 2 ] مثالش هم او گويد [ 3 ] : شعر « 1 »
وشامه‌اش ديد جايى « 2 » اوفتاده * دگر جا كفش زرينش نهاده

وزيده « 3 »

- باد و نسيم جسته باشد و نيز [ 4 ] . مثالش حكيم انورى گويد : بيت
دندان خزان كند بر آن شاخ كه يروى * يك بار نسيمى ز وصال تو وزيده .

ويژه

- [ بكسر واو و فتح زاى فارسى ] خالص و بىعيب و بىآميزش باشد . مثالش مسعود سعد گويد : بيت
ويژه مىكهنه كش گشت چو گيتى جوان * دل چو سبك شد ز عشق در ده رطل گران
و بمعنى خاص نيز آمده [ 5 ] . مثالش حكيم فردوسى گويد :
هامش
( 1 ) - « س » ندارد . ( 2 ) - « س » : جاهى . ( 3 ) - اين لغت و شرح آن از « غ » است .
( 1 ) مطلق برج را گويند عموما و برج كبوتر را گويند خصوصا ( برهان ) . ( 2 ) برهان اين صورت را ندارد . ( 3 ) يعنى : فخر گرگانى . ( 4 ) برهان ندارد . ( 5 ) ويژ ( برهان ) .