بايو فلاوونوئيدهاى « 1 » مركبات و روتين « 2 » و هسپريدين « 3 » است .
از ويتامينهاى محلول در آب و شامل مواد مفيد سيترين - روتين - هسپريدين و فلاوونها « 4 » و فلاوونولها « 5 » مىباشد . واحد اندازهگيرى آن ميلىگرم است . براى فعاليتهاى ويتامين
C
و جذب آن در بدن لازم است . فلاوونوئيدها همان مادهاى هستند كه رنگ زرد و نارنجى را در مركبات موجب مىشوند .
معمولا بايو فلاوونوئيدها در نفوذ هرچه بهتر در رگهاى موئين مؤثر هستند ( و حرف
P
از كلمهء
Permeability
يا قابليت نفوذ گرفته شده است ) و مهمترين فعاليت فلاوونوئيدها تأمين قدرت و استحكام مويرگها و تنظيم جذب در آنها مىباشد . اين ماده به ويتامين
C
كمك مىكند كه سلامتى نسوج ارتباطى تأمين شود . تا به حال مقدار مورد نياز روزانه براى آن تعيين نشده ولى اغلب كارشناسان تغذيه ، مقدار مصرف روزانه را چنين تعريف مىكنند كه براى مصرف هر 500 ميلىگرم ويتامين
C
در حدود 100 ميلىگرم از بايو فلاوونوئيدها لازم است .
اين ويتامين از هدر رفتن ويتامين
C
در اثر اكسيده شدن جلوگيرى مىكنند و براى استحكام جدار رگهاى موئين و جلوگيرى از پاره شدن آنها مؤثر است . مقاومت در برابر عفونت بدن را افزايش مىدهد . از خونريزى لثهها جلوگيرى مىكند و به سلامت آنها كمك مىكند . اثر ويتامين
C
را افزايش مىدهد . و براى درمان سرگيجه كه ناشى از بيمارى گوش داخلى باشد كمك مىكند .
كمبود آن در بدن ممكن است موجب پاره شدن و ضعيف شدن استحكام جدار رگهاى موئين شود .
بهترين منابع اين ويتامين ، قسمت پوستهء سفيد پيه مانند قسمت داخلى پوست مركبات
هامش
( 1 ) .Citrus bioflavonoids .( 2 ) .Rutin .( 3 ) .Hesperidin .( 4 ) .Flavons .( 5 ) .Flavonols .