فصل اول سكنجبينهاى دارويى
سكنجبين ظاهرا سكّ انگبين و يا سركه انگبين بوده است . سك در فارسى به معناى سركه بوده چنان كه به آش سركه در ادبيات فارسى سك با گفته مىشود و انگبين نيز براى عسل اصطلاح مىشده زيرا سابقا و قبل از كشف شكر از گياهان ، سكنجبين كه معرّب سكنگبين است با عسل درست مىشده است . ولى پس از كشف طرز تهيه و استحصال شكر از چغندر و نيشكر براى تهيّه سكنجبين از شكر و سركه استفاده شده است . و ظاهرا تا دورهء فعاليت پزشكى شيخ الرئيس ابو على سينا با توصيه حكماى يونان و دانشمندان قبل از شيخ الرئيس ، با عسل درست مىشده است ولى طبق نظر شيخ الرئيس به لحاظ مقابله با خشكى سركه ، به جاى عسل از شكر استفاده كردهاند تا جمع رطوبت شكر با خشكى سركه موجب شود نوشابه معتدل مفيدى به دست آيد .
سكنجبين بسته به اينكه براى چه نوع مزاج در نظر است مصرف شود و براى درمان چه نوع بيمارى به كار رود ممكن است با سركه ، تمر هندى ، آب نارنج ، آب اترج ، ليموترش ، سيب ترش ، گلابى ترش و يا به ترش و از نظر شيرينى ممكن است با عسل ، شكر يا با دوشاب انگور و شيرهء خرما و غيره باشد و در هريك از موارد و تركيبهاى