اشترخار
گياهى است تيغدار از انواع شوكهها ، در برخى مناطق آن را « خارشتر » نيز مىنامند زيرا از علوفه شتران است . در كتب طب سنتى با نامهاى « اشترغار » و « شوكة المباركه » و ريشهء آن را « زنجبيل العجم » و « زنجبيل الفارس » آمده است . چون شبيه گياه « بادآورد » است در برخى كتب آن را به نام « بادآورد » ذكر مىكنند . به فرانسوى
Chardon benit
و به انگليسى
Blessed thistle
گفته مىشود . گياهى است خاردار از خانوادهء
Compositae
تيرهء فرعى
Tubuliflorae
نام علمى آن
Cnicus benedictus L .
است .
مشخصات
اشترخار گياهى است علفى ، يك ساله كه ارتفاع آن 80 - 30 سانتىمتر و ساقه آن راست و به شكل منشور چندوجهى زاويهدار و پوشيده از كرك پشمى است . برگهاى آن درشت ، دندانهدار با دندانههاى نامنظم كه منتهى به خارهاى كوتاه و تيز مىشوند ، متناوب داراى رگبرگ سفيد ، پهنهء برگ پوشيده از كرك سفيد بهطورى كه رنگ برگ سفيد به نظر مىرسد . برگها بدون دمبرگ به ساقه چسبيدهاند . گلها به شكل گروهى از گلهاى كوچك زرد كه اطراف آنها را كركهاى ابريشمى فراگرفته در انتهاى ساقه در وسط برگها در ماههاى اواخر بهار و اوايل تابستان ظاهر مىشوند . ميوهء آن حنايى و مخطط است . تمام اعضاى اين گياه تلخ و كمى تند و بدبو مىباشد ولى پس از