صورتى و خوشهاى است . ميوهء آن به شكل سهوجهى و داراى پوشش سخت سياه يا خاكسترىرنگى است كه دانه در داخل آن قرار دارد . دانهء آن خشك و ناشكوفا و محتوى مادهء آردى شكل مىباشد .
گندم سياه بيشتر طالب آب و هواى معتدل و مرطوب است . سرماى ديررس بهاره به آن صدمه مىزند و بارانهاى ممتد و سيلآساى پاييزى و گرماى خيلى شديد تابستان و خلاصه انواع شرايط اقليمى شديد ، گياه را ناراحت مىكند .
به همين دليل در مناطقى انتشار دارد كه داراى اين گونه شرايط نبوده و از نظر آب و هوا در اعتدال باشد و اين طبيعت گندم سياه زمان كاشت آن را تعيين مىكند به اين ترتيب كه تخم گندم سياه در مناطق معتدل در بهار ، پس از رفع خطر سرماى بهاره و معمولا در اواخر ارديبهشت كاشته مىشود و معمولا 6 - 5 هفته پس از كاشت بوتهها به گل مىنشينند و در مدت 4 - 3 ماه تمام مراحل رشد گياه طى مىشود و در ماههاى شهريور و مهر برداشت مىشود .
از گندم سياه در اروپا معمولا براى خوراك دام خصوصا گاو ، اسب و طيور استفاده مىشود . از نوع پوست خاكسترى آن در خوراك انسان استفاده مىكنند ولى در چين بخصوص در مناطق مركزى چين و در مغولستان يكى از منابع غذاى اصلى مردم مىباشد و بهطورى كه در تركيبات شيميايى آن ملاحظه خواهيد فرمود مردم چين حق دارند آن را به جاى گندم مصرف كنند زيرا از نظر مواد شيميايى و غذايى خيلى شبيه گندم است و به علاوه دانهء آن چرب و شيرين است و پس از آسيا شدن و گرفتن پوست آن آرد خيلى مغذى به دست مىآيد .
گندم سياه بومى مغولستان و منچورى است ولى در تمام مناطق خاور دور در چين و هند و ساير مناطق در مساحت وسيعى كاشته مىشود . در ايران تا به حال بهطور خودرو ديده نشده است .
تركيبات شيميايى
در دانهء گندم سياه مواد فسفاتيد « 1 » ، رامنوز ، كوئرسىتول « 2 » ، مالتاز « 3 » ، ليناماراز « 4 » ،
هامش
( 1 ) .Phosphatides( 2 ) .Quercitol( 3 ) .Maltase( 4 ) .Linamarase