نيلوفر صحرايى
به فارسى انواع آن را « پيچك صحرايى » و « نيلوفر صحرايى » گويند و در كتب قديم سنتى با نام « نوعى لبلاب » آمده است . به فرانسوى
Liseron ipomee
و
Volubilis
و
Ipomee pourpre
و به انگليسى
Morning glory
گفته مىشود . گياهى است از خانوادهء
Convolvulaceae
نام علمى آن
Iyomoea purpurea ( L . ) Roth .
و نام مترادف آن
Convolvulus purpurea L .
مىباشد .
مشخصات
نيلوفر صحرايى گياهى است چندساله و پيچنده كه شاخههاى متعدد آن دراز مىشود و پوشيده از كرك است . برگهاى آن قلبىشكل ، نوكتيز و تقريبا مدوّر با دمبرگ دراز است . گلهاى آن قيفىشكل به درازاى 7 - 5 سانتىمتر به رنگهاى بنفش مخلوط با سفيد و ارغوانى و كمى قرمز مىباشد . اين گياه در اغلب باغهاى تهران و شهرها و در شمال ايران در بندر گز كاشته مىشود . در افريقا و هند و اروپا و ساير مناطق معتدل انتشار دارد .
تركيبات شيميايى
از ساقهء گياه صمغى رزينى گرفته مىشود كه در حدود 8 / 4 درصد مىباشد و مادهء