است . حكماى گياهدرمانى انگليس در قرن هفدهم از جمله
Nicholas culpeper
اين گياه را نه فقط براى درمان سرفه بلكه براى كاهش تب و رفع التهابها و درمان سوزش آلات تناسلى نيز توصيه مىكردند . در فرانسه مقارن دوران انقلاب فرانسه اين گياه به قدرى از نظر دارويى مورد توجه و مصرف بود كه به عنوان سمبول شفابخشى روى تابلوهاى داروخانهها نقش مىشد . مهاجران اروپايى اين گياه را به امريكا وارد كردند و گياه پاى خر براى درمان سرفه مورد استقبال سرخپوستان بومى آن ديار قرار گرفت .
در آن دوران در موارد سياهسرفه حكماى گياهدرمانى پتوهايى را در دمكردهء داغ اين گياه خيس كرده و دور بدن بيمار مىپيچيدند . در قرن نوزدهم پزشكان امريكايى اين گياه را براى انواع ناراحتىهاى تنفسى و اختلالات هاضمه توصيه مىنمودند و غالب حكماى كارشناس گياهدرمانى امريكا در حال حاضر نيز اين گياه را براى شفاى ناراحتىهاى تنفسى تجويز مىكنند و برخى از آنها ضماد تهيه شده از برگهاى خرد شده و تازهگياه را روى سوختگى و التهابها مىاندازند .
دانشمندان و محققان فعلى جهان در مورد آثار درمانى گياه پاى خر دو دسته هستند . پژوهشگران آلمانى از اين گياه به عنوان داروى جالب مؤثر براى درمان سرفه استفاده مىكنند و بخصوص معتقدند كه دمكردهء آن براى
Emphysema
« 1 » بسيار مفيد است ، ولى حكماى محافظهكارى نظير
Dr Varro Tyler
آن را سرطانزا مىدانند و مصرف آن را توصيه نمىكنند .
طبق پژوهشهاى علمى كه به عمل آمده نشان داده شده است كه گياه پاى خر براى درمان ناراحتىهاى تنفسى از طرق مختلفى كمك مىكند زيرا داراى مادهاى است ( موسيلاژ ) كه مجراى تنفسى را نرم و آرام مىنمايد . يك پژوهش كه در آلمان در مورد جانوران انجام شده نشان مىدهد كه خوردن اين گياه فعاليت تارهاى مويين ميكروسكپى موجود در لولههاى تنفسى را افزايش مىدهد و موجب مىشود كه اخلاط از مجراى تنفسى خارج شود . آزمايش ديگرى نشان مىدهد كه اين گياه فعاليت مادهء
PAF
« 2 » كه عامل تحريك و برانگيختن حملههاى آسمى است را در بدن سركوب مىكند .
هامش
( 1 ) .emphysemaبيمارى است كه در اثر آن هوا يا گاز بهطور غير عادى در بافتهاى بدن ظاهر مىشود مثلا در امفيزماى ريوى حبابهاى هوايى ريه متسع شده و خاصيت طبيعى ارتجاعى ريهها كاهش مىيابد و به صورت برونشيت مزمن با سرفه ديده مىشود .
( 2 ) .PAF Platelet Activating Factor