در اثر تماس با پوست بدن انسان ايجاد تاول مىنمايد . ميوهء عرعر بالدار است و پس از رسيدن قرمزرنگ مىشود . درخت عرعر داراى ريشههاى خزندهء سطحى زيادى است و گاهى ديده مىشود كه جستهاى ريشهجوش از فاصلهء دومترى درخت مىرويد و درخت ديگرى ايجاد مىكند . عصارهء آبى برگهاى عرعر داراى مادهاى است كه براى نهالهاى جوان ساير درختان سمّى است .
درخت عرعر از درختان بومى چين است در قرن هجدهم به اروپا و در همان اوان به ساير مناطق آسيا وارد شده ، در ايران نيز كاشته مىشود و به علت كمنيازى و مقاومت به خشكى از درختانى است كه در مناطق خشك ايران بهطور وسيعى جاى خود را باز كرده و گسترش مىيابد . نام اين درخت از نام چينى آن
Ailanto
گرفته شده است . اين كلمه در زبان چينى به معناى ملكوتى و آسمانى است . توجه شود كه در كتب طب سنتى نام عرعر براى درخت ديگرى از سروهاى كوهى كه سوزنىبرگ است ذكر مىشود و ارتباطى با درخت عرعر مصطلح در ايران كه از پهنبرگان است ندارد و شرح آن عرعر نيز در ساير جلدهاى اين مجموعه آمده است .
تركيبات شيميايى
در اعضاى هوايى درخت عرعر مادهء تلخى به نام الانتين « 1 » وجود دارد . در برگهاى درخت عرعر يك اسانس روغنى فرّار مشخص شده و در پوست درخت عرعر مادهء عامل تلخ الانتين و ساپونين وجود دارد . در چوب عرعر مواد رزينى ، تانن و مادهء ساپونين ، كاسين « 2 » ، كوئرستين و در آخر وانيلين « 3 » ( 15 / 0 - 1 / 0 ) درصد وجود دارد
[ G . I . M . P ]
.
در گزارش ديگرى در مورد تركيبات شيميايى درخت عرعر چنين آمده است :
در پوست درخت عرعر يك صمغ روغنى « 4 » ، يك اسانس تلخ ، يك اسانس معطّر ، يك رزين و مقدارى لعاب وجود دارد . به علاوه در پوست درخت سريل الكل « 5 » ،
هامش
( 1 ) .Ailanthin( 2 ) .Quassin( 3 ) .Vanillin( 4 ) .Oleoresin( 5 ) .Ceryl alcohol