شاه بلوط
A
- گل نر
B
- گل ماده
C
- ميوه
D
- دانه
درختان ممرز و كلهو و بلندمازو مىرويد . تكثير شاهبلوط از طريق كاشت بذر آن صورت مىگيرد . بذر را معمولا پس از چيدن در لاى ماسه نگه مىدارند و در اوايل بهار در خزانهاى كه با خاك خوب آماده باشد ، روى خطوطى به فواصل 25 سانتىمتر در عمق 7 - 6 سانتىمتر مىكارند . در بهار سال بعد گياهان جوان حاصله را به محل ديگرى منتقل و روى خطوطى با فاصلهء 80 سانتىمتر و فاصلهء بين نهالها 50 سانتىمتر نشا مىنمايند . در حوالى سال ششم كه نهالها در حدود 3 - 2 متر ارتفاع دارند آنها را به محل اصلى منتقل مىكنند . معمولا شاهبلوط را در حاشيهء مزارع و جادهها و خيابانها با فاصلهء 15 - 10 متر مىكارند .
تركيبات شيميايى
در برگهاى شاهبلوط در حدود 46 درصد آب و حدود 8 درصد پروتئين است .