علف شوره
در ايران انواع آن را بهطور كلى « شوره » و « علف شوره » و در خوزستان با نام محلى « قاقله » مىنامند . در كتب طب سنتى با نامهاى « اشنان » و « حرض » ، « اشنان گازران » ، « خرء العصافير » ( فضله گنجشك ) آمده است . به فرانسوى
Soude
و
Kali
و به انگليسى
Saltwort
و
Glass wort
گفته مىشود . گياهانى هستند از خانوادهء اسفناج
Chenopodiaceae
. در ايران گونههاى متنوعى از آنها مىرويد كه نام علمى و محل رويش تعدادى از آنها به شرح زير مىباشد :
1 .
Salsola arbusta Pall .
. و مترادف آن
Salsola arborscens L . f .
. اين گياه را در بلوچستان با نامهاى محلى « نرّوك » ، « رندوك » ، « رندو » و « نرّوند » مىشناسند .
درختچهاى است كوچك . برگهاى آن خطّى ، كمى دراز ، متناوب . خيلى پرشاخه كه به مصرف تعليف شتر مىرسد . اين درختچه در مناطق خشك و شورهزار ايران بين راه شاهرود و گرگان ، همدان و در شمال بلوچستان و زاهدان ديده مىشود .
2 .
. S . aurantiaca Bge .
اين گياه نيمهچوبى است و پوشيده از كرك مىباشد . در شورهزارهاى اطراف تهران در دامنههاى البرز در گنداب . در راه بين تهران و قزوين .
بين كاشان و قم . در اصفهان در كوه زوفا و در كوه صفه جلفا و در آذربايجان و در فارس بين نيريز و شيراز و سروستان ديده مىشود .
3 .
S . dendroides Pall .
و مترادفهاى آن
S . verrucosa M . B .
و
S . Georgica Bge .
و
S . foetida Pauls
و
S . vermiculata M . B .
مىباشد . اين