شاهتره
به فارسى « شاهتره » و در كتب طب سنتى با نامهاى « شاهتره » و « بقلة الملك » و « شاهترج » نامبرده مىشود . به هندى « پيت پاپارا » گويند . به فرانسوى
Fumeterre
( نام كلى انواع گونهها ) و به انگليسى
Fumitory
نامند . گياهى است از خانوادهء
Fumariaceae
جنس
Fumaria
نام علمى آن
Fumaria parviflora Lam .
مىباشد .
مشخصات
شاهتره گياهى است يك ساله و علفى . برگهاى آن سبز غبارآلود و كوچك خيلى بريدهبريده و نوارى . گلها نامنظم به رنگ سفيد و به صورت خوشهاى . ميوهء آن كوچك كروى كمى گوشتى پوشيده از دانههاى ريز نوكتيز .
اين گياه در نقاط مرطوب و سايهدار و كنار نهرهاى آب مىرويد . در ايران در اطراف تهران ، ورامين و در دامنههاى البرز ، گيلان ، مازندران ، گرگان ، آذربايجان ، در فارس در اطراف شيراز و كازرون ، در خراسان در قوچان ، فريمان و نيشابور ، در كرمان در بم و در جيرفت ، در مناطق جنوبى در جزيرهء خارك و در بلوچستان انتشار دارد . تكثير اين گياه از طريق كاشت بذر آن صورت مىگيرد .
تركيبات شيميايى
طبق بررسىهاى شيميايى در برگها و ساقه گياه تركيبات غير آلكالوئيدى