صاف كنند و با شربت تلو آن را شيرين كنند و فنجان فنجان ميل كنند .
دود دادن با ميوهء سرو عرعر : ميوهء عرعر 250 گرم گرفته منقلى را از زغال پر كرده و ميوهها را روى آن ريخته و در بستر مريض دود دهند . اين دود براى رفع روماتيسم و دردهاى نقاط مختلف بدن مفيد است .
ساير بررسىها و تحقيقات كه در مورد خواص سرو كوهى در مراكز تحقيقاتى جهان به عمل آمده است و مرورى بر تاريخ تحول درمانى اين گياه
طى قرون وسطى در اروپا معتقد بودند كه دود سرو كوهى براى درمان جذام مؤثر است . پس از آن در جنگ بين المللى دوم پرستارهاى فرانسوى از دود ميوهء سرو كوهى در بيمارستانها براى ضد عفونى كردن بيمارستان استفاده مىكردند . در قرن هفدهم كارشناسان گياهدرمانى جوز السرو را به عنوان مدّر تجويز مىكردند ، بنابراين در مورد استسقا بخصوص جمع شدن آب در ريه در بيمارىهاى قلبى توصيه مىشد .
كارشناس گياهدرمانى معروف انگليسى به نام نيكولا كولپپر « 1 » جوز السرو را علاوه بر موارد فوق براى درمان سرفه ، كوتاهى تنفس ، سل و براى تحريك و ازدياد عادت ماهيانه و تسريع زايمان مصرف مىكرد . سرخپوستان امريكايى قبل از اينكه با مهاجران اروپايى تماس پيدا كنند خودشان به خواص درمانى اين گياه واقف بودند و از ميوهء سرو براى كمك به تسريع زايمان نوزاد استفاده مىكردند . زمانى كه كاشفان اسپانيايى اولين بار در سال 1540 به نقطهاى در امريكا كه حالا نيومكزيكو ناميده مىشود وارد شدند مشاهده كردند زنهاى ماماى سرخپوست كه
Zuni
ناميده مىشدند از ميوهء سرو براى بهبود زائو پس از زايمان مصرف مىنمايند و به علاوه براى ضد عفونى زخمها و درمان ارتروز نيز به كار مىبردند . در قرن نوزدهم پزشكان در امريكا به خاصيت سرو براى تسريع تولد نوزاد توجهى نداشتند ولى آن را در ابعاد گستردهاى براى درمان استسقا و جمع شدن آب در موارد بيمارىهاى قلبى مصرف مىكردند . و به علاوه به صورت مصرف خارجى براى درمان اكزما و سودا « 2 » و در مصرف داخلى براى درمان سوزاك و عفونتهاى مثانه و كليه و ساير بيمارىهاى
هامش
( 1 ) .Nicholas culpeper( 2 ) .Psoriasis