در هند از ميوه و اسانس آن به عنوان مدّر ، بادشكن و محرّك استفاده مىشود . در موارد استسقا و سوزاك ، ترشحات زياد رحم ، التهاب مجارى ادرار و تصفيهء خون و برخى بيمارىهاى جلدى تجويز مىشود . از دمكردهء ميوهء آن در موارد قطع عادت ماهيانه كه ناشى از ضعف باشد و نيز دردهاى يكطرفه و درد معده نيز مصرف مىشود .
پيرو يا عرعر از نظر طبيعت طبق رأى حكماى طب سنتى ايران خيلى گرم و خشك است . خواص آن گرمكننده و بازكنندهء انسداد مجارى و قابض و مقاوم سموم و بسيار مدّر و قاعدهآور است . خوردن 5 گرم از ميوهء آن براى باز كردن گرفتگى مجارى ، سرفه ، درد سينه ، طحال ، ضعف معده ، رفع دلپيچه و درد رحم خصوصا اگر با سركه انجير خورده شود مفيد است . نشستن در دمكردهء آن براى رفع اختناق رحم مفيد است . ضماد آن براى قطع عرق و تقويت بدن مفيد است . خوردن ميوهء آن خشونت سينه ايجاد مىكند و براى رفع آن بايد كتيرا خورد . مقدار خوراك آن تا 5 گرم است كه معمولا به صورت دمكرده خورده مىشود .
خوردن دمكردهء 20 - 8 گرم ميوهء عرعر در 1000 گرم آب موجب ازدياد ترشح ادرار و دفع سنگ كليه مىشود . و براى اينكه تأثير آن زياد شود معمول است كه در 2 ليتر آب در حدود 50 گرم جو سفيد پوست كنده و در حدود 30 گرم نيز ميوهء عرعر ريخته و جوشانيده و با مخلوط كردن با عسل يا قند به صورت جوشاندهء مطبوعى درمىآورند .
تهيهء عصارهء ميوهء عرعر يا عصارهء ژانيور : ميوهء عرعر كه تازه خشك شده باشد 1 واحد ، آب مقطر با حرارت 30 درجه 6 واحد . ابتدا ميوهها را در هاون مرمر نيمكوب كرده و در نصف مقدار آب 24 ساعت بخيسانند و با كمى فشار از پارچه بگذرانند ، و نصف باقيماندهء آب را روى تفاله ريخته و بعد از 12 ساعت آن را نيز صاف كنند و هريك از دو صافشده را مجددا جداگانه از پارچه ابريشمى بگذرانند و سپس صافشدهء اول را در حمام ماريه تبخير نمايند تا به غلظت شربت درآيد و بعد صافشدهء دوم را روى آن بريزند و تبخير كنند تا به غلظت عصارهء نرم درآيد . مقدار خوراك از اين عصاره 5 - 2 گرم است . محرّك معده است و ساير خواص را نيز دارا مىباشد .
محلول خلطآور عرعر : دمكردهء زوفا 150 گرم ، عصارهء ميوهء عرعر 10 گرم و سكنجبين عنصل 10 گرم . اينها را مخلوط كرده با قاشق كوچك بتدريج بياشامند .
دمكردهء ميوهء عرعر : 20 گرم ميوهء عرعر را در 1000 گرم آب جوش دم كرده
معارف گياهى ( فارسى ) — صفحة 186
مساهمون: حسين مير حيدر
ص١٨٦