ميوهء آن قرمز كوچك تخممرغىشكل و سمّى است . تكثير آن از طريق قلمههاى تابستانى نارس است كه در ماسه و پيت « 1 » كاشته مىشود و ريشه مىدهد . آن را از طريق كاشت تخم نيز تكثير مىكنند . اين گياه در اروپا و آسيا بهطور خودرو مىرويد . در ايران در مناطق مختلف شمال غرب كشور و در جنگلهاى طالش و كلاردشت و دينوچال و گلندرود و زير آب بهطور وحشى ديده مىشود و ضمنا در شهرها براى گل زيباى آن پرورش داده مىشود . معمولا به قطعات پوست نازك درختچه دافنه « گارو » گفته مىشود . خيلى سخت است در سطح آن خالهاى سفيد كوچكى ديده مىشود ، رنگ چوب داخل آن زرد مايل به سفيد است .
تركيبات شيميايى
از نظر تركيبات شيميايى در پوست درختچه مازريون وجود نوعى رزين به نام مزرئين رزين « 2 » و دافنين « 3 » و يك قند متبلور گزارش شده است [ كاريونه و كيمورا ] .
خواص - كاربرد
در ژاپن پوست درختچه را به عنوان يك جزء محرّك در داروهاى معالج روماتيسم وارد مىكنند زيرا سرخكنندهء پوست است . ضمنا در استعمال داخلى نيز به عنوان داروى محرّك و مدّر براى معالجهء روماتيسم مصرف دارد . در تعدادى از اسناد علمى طب سنتى ايرانى از جوشانده و شربت آن در مصرف داخلى براى دفع عوارض سيفيليس و اختلالات جلدى استفاده شده است و در تهيهء جوشانده و شربت آن سابقا تركيبات زير توصيه مىشده است :
جوشاندهء پوست مازريون : 5 گرم پوست مازريون را در 1500 گرم آب آنقدر بايد جوشاند كه پس از صاف شدن در حدود 1000 گرم باقى بماند و پس از آن 10 گرم مغز ريشهء شيرينبيان در آن بجوشانند و صاف كنند و در عرض روز فنجان فنجان براى معالجهء سيفيليس بياشامند .
عصارهء اترى پوست مازريون ( گارو ) : پوست درختچه 1 واحد ، الكل 80 درجه
هامش
( 1 ) .Peat( 2 ) .Mezerein resin( 3 ) .Daphnin