مازريون
در كتب طب سنتى با نامهاى « مازريون » و « هفت برگ » و « خامالا » و « خاماليوس » و « زيتون الارض » نامبرده مىشود . نام محلى آن در ارتفاعات نوشهر « مرخا » مىباشد . به فرانسوى
Daphne
و
Bois de Garou
و
le Daphne morillon
و
Mezereon
و
Bois joli
و
Bois gentil
و به انگليسى
Mezerum
و
Mezereon
و
February daphne
و
Dwarf laurel
و
Spurge olive
گفته مىشود . گياهى است از خانوادهء
Thymelaeaceae
نام علمى آن
Daphne mezereum L .
و مترادفهاى آن
Thymelaea Praecox Gilib .
و
Thymelaea mezereum Scop .
مىباشد .
ديوسكوريدس اين گياه را « كاملايا » ناميده است . كلمهء
Daphne
اصطلاح يونانى براى درخت برگ بو مىباشد كه به جنس مازريون منتقل شده است .
مشخصات
مازريون درختچهاى است كوتاه كه بلندى آن تا 5 / 1 متر مىباشد در حد درختچه سماق . برگهاى آن بيضى دراز از دو سر باريك ، رنگ زير برگ سبز غبارى است كه سفيد به نظر مىرسد . گلهاى آن قرمز ارغوانى و بندرت سفيد ، معطّر كه بهطور مجتمع در امتداد قسمت انتهايى محور شاخهء گلدهنده در اواخر زمستان و اوايل بهار ظاهر مىشود و برگها معمولا پس از ظهور گلها مىرويند . اين درختچه به سبب گلهاى زيبا و در عين حال زودرس خارج فصل كه دارد ، در گلكارى و باغچه كاشته مىشود .