در مدارك ديگرى آمده است كه برگ آن مدّر است و در رفع ناراحتىهاى مزمن مخاطى مثانه و مجراى ادرار مفيد است و اين خاصيت را در ارتباط با تانن و اسيد گاليك و بخصوص خاصيت ضد عفونى مجراى ادرار را مديون مادهء آربوتين در برگ آن مىدانند .
مقدار خوراك از برگ خشك آن 8 - 4 گرم كه چهار بار در عرض روز بخورند .
براى اين كار دمكردهء 20 گرم برگ خشك در 1000 گرم آب جوش را تهيه كرده و صاف مىكنند و چند فنجان در روز مىخورند . از نظر مواد ناسازگار توصيه اين است كه گياه عنب الدب يا قرهقاط را تواما با املاح آهن و ژلاتين و آلبومين نبايد در يك روز خورد .
در مدارك طب سنتى خاور دور آمده است كه از برگهاى قرهقاط سرخ براى درمان سوزاك مىخورند [ كاريونه و كيمورا ] . در گزارش ديگرى آمده است كه برگهاى گونهء قرهقاط سرخ
( V . vitis idaea )
و عنب الدب
( A . uva - ursi )
داراى خواص مشابه هستند و مانند ساير گونهها مدّر و ضد نقرس است . براى كاهش اسيد اوريك مفيد است . با خوردن آن دردهاى روماتيسمى ، نقرس ، درد سنگ كليه تسكين مىيابد . در خوردن آن نبايد اسراف شود زيرا ممكن است مسموم كند . براى ضد عفونى مجارى ادرار مفيد است . ميوهء آن نيز مانند تمام گونههاى قرهقاط قابض است و مدّر و اشتهاآور و براى قطع خونروى از سينه و قطع لكههاى خونى در فواصل عادت ماهيانه مفيد است .
ت ) در مورد قرهقاط سياه
( V . myrtillus )
مشابه ساير گونهها برگ آن قابض است و مدّر و براى ضد عفونى مجارى ادرار نافع است . ضمنا به علت وجود مادهء ميرتلين كه نوعى انسولين گياهى است خوردن دم كردهء برگ آن براى پايين آوردن قند خون و ادرار مفيد است .
در استعمال خارج جوشاندهء غليظتر برگ را براى تسكين و التيام سوختگى در بيمارىهاى پوست مصرف مىكنند . ميوهء پخته آن كمى مليّن است و در تنظيم عمل دفع در مبتلايان به بواسير كمك مىكند . ميوهء پخته و جوشاندهء حاصل از ميوهء پختهء آن براى كاهش ورم روده و بيمارىهاى عفونى روده مفيد است . در استعمال خارجى ، ضماد ميوهء پختهء آن در بهبود ناراحتىهاى جلدى و رفع خارش پوست بسيار مؤثر است . در مورد بيمارى قند مىتوان 20 گرم برگ خشك گياه را با 20 گرم برگ خشك تمشك در يك ليتر آب جوش دم كرد و در عرض 24 ساعت بتدريج