زرآوند
در كتب طب سنتى با نامهاى « زرآوند » و « زريوند » آمده است . دو نوع معروف دارد يكى را « زرآوند گرد » و به اصفهانى « نخود الوندى » و نوع دوم را « زرآوند دراز » گويند . در برخى مدارك از جمله پارسا در فلور ايران « خربزه ابو جهل » نامبرده است . به فرانسوى
Aristoloche
و به انگليسى
Birthwort
و
Aristolochia
گفته مىشود .
گياهى است از خانوادهء
. Aristolochiaceae
نام علمى دو گونهء دارويى آن كه در بازار دارويى هند و ايران به نام زرآوند عرضه مىشود يكى
Aristolochia longa L .
كه بومى جنوب اروپاست و در بازار دارويى هند « زرآوند طويل » ناميده مىشود و ديگرى
Aristolochia rotunda L .
است كه در بازار دارويى هند نيز « زرآوند گرد » شناخته مىشود . در طب سنتى ايرانى بهطور كلى نوع دراز آن معمولا مطرح است و گونهاى كه در هندوستان بيشتر مصرف مىشود گونه
A . indica L .
مىباشد .
گونههايى از اين گياه كه در ايران مىرويند و خواص دارويى آنها بايد مطالعه شود عبارتاند از :
1 .
A . olivieri Coll .
، در غرب ايران در قصر شيرين ، كوه الوند همدان ، بين اشترانكوه و كوه ساس ، كوه چهار خاتون ، كوه رازوند و عباسآباد همدان مىرويد .
2 .
A . maurorum L .
، اطراف تهران ، كرج ، ونك ، اوين ، شميرانات و در آذربايجان مىرويد .
3 .
A . iberica Fisch .
، در مناطق شمال بين درختان زيتون رودبار مىرويد .