عدس آبى
به فارسى « جعرابه » و « جامخواب بك » و در شيراز « جلبك » و در اصفهان « جل وزغ » معروف است . در كتب طب سنتى با نامهاى « عدس الماء » و « نوعى طحلب » آورده شده است . به فرانسوى
Lentille d'eau
و
Lenticule
و
Canillee
و
Canetille
و به انگليسى
Common duck weed
گفته مىشود . گياهى است آبى از خانوادهء
Lemnaceae
و نام علمى آن
Lemna minor L .
يا
Lemna minuta
مىباشد . گونههاى ديگرى از اين گياه به نام
L . trisulca
در شيراز و
L . gibba
در شمال ايران و آذربايجان و در آبهاى راكد خوى مىرويد .
مشخصات
گياهى است چند ساله با ساقهء كوتاه در زير آب . برگهاى آن سبز به شكل عدس كوچك به قطر 4 - 3 ميلىمتر بدون رگبرگ و بدون دمبرگ مستقيما در رأس ساقه و در سطح آب قرار دارد . گلهاى آن بندرت ديده مىشود ، يك پايه است و معمولا دو نر و يك ماده در يك مجموعهء كوچك قرار دارد كه به زودى از بين مىرود و ميوهء آن 3 - 1 دانه دارد . برگ عدس آبى كه در سطح آب قرار دارد معمولا محل نشستن حشرات است كه شكار پرندگان مىباشند و به اين دليل معمولا پرندگان حمله كرده و براى گرفتن حشرات برگهاى عدس آبى را نيز مىچينند . معهذا به علت قدرت و سرعت انتشار گياه عدس آبى در هر آب راكدى كه رخنه كند به زودى تمام سطح آب