در سگ ايجاد خونريزى و تحريك و آماس كليه يا نفريتيس مىنمايد . در گزارش ديگرى آمده است كه در اسانس ريشهء گياه علاوه بر مواد فوق مقدار كمى كافور و تعدادى سسكىترپن « 1 » [ كريشناسوامى - مانجونات روا ] . وجود دارد .
در نوع دراز آن
( A . longa )
در ريشهء گياه آلكالوئيد آريستولوچين يافت مىشود و در ريشه نوع گرد
( A . rotundia )
نيز وجود آلكالوئيد مزبور تأييد شده است .
خواص - كاربرد
زرآوند و ريشهء آن از نظر طبيعت طبق نظر حكماى طب سنتى گرم و خشك است و از نظر خواص معتقدند كه ترياق سموم نباتى و حيوانى است ، از جمله براى سم مار كبرى ترياق مؤثرى است . باز كنندهء گرفتگىها و انسداد مجارى عروق و مدّر است و قاعدهآور . كرم معده و كرم كدو را مىكشد و براى پاك كردن رحم و اخراج جنين بسيار مفيد است . اگر با سكنجبين خورده شود براى طحال نافع است و اگر 5 گرم آن با شراب عسلى خورده شود براى صرع و كزاز و ضعف احشا مفيد است و به عنوان مسهل بلغم مىباشد و با ايرسا و عسل براى پاك كردن زخمهاى عميق و التيام آنها نافع است . ضماد آن براى محل گزيدگى عقرب و مار و رويانيدن گوشت در زخمهاى رحم و ساير زخمها مفيد است . ماليدن آن به دندان و لثه براى پاك كردن رطوبتها و چرك لثه نافع است . شياف آن در مهبل براى باز كردن عادت ماهيانه و رفع بند آمدن آن و براى اخراج جنين در موارد سختى زايمان مؤثر است . مقدار خوراك آن 10 - 8 گرم است . زرآوند براى كبد و طحال مضّر است از اين نظر بايد با عسل خورده شود . در هند ريشهء نوع زرآوند دراز را به عنوان ترياق در موارد گزش مار كبرى به كار مىبرند . ريشه نوع
A . indica
به عنوان تونيك ، محرّك ، قاعدهآور ، قىآور و براى كاهش تب تجويز مىشود ضمنا از گرد آن مخلوط با عسل در مورد بيمارى لوكودرما كه نوعى لك و پيس با برص است ، در مصرف داخلى تجويز مىشود . در برمه جوشاندهء برگ گياه را در استعمال داخلى براى فروكش كردن تاول و جوش به كودكان مىدهند [ گج ] . و در هندوچين و ويتنام اين گياه براى قطع تبهاى نوبهاى
هامش
( 1 ) .Sesquiterpene