پايههاى مادهء آن در آذربايجان ديده مىشود . پوست تنهء آن صاف به رنگ روشن تا سفيد است و در درختان كهن تيره مىباشد . شاخههاى يكسالهء آن نمدى و خاكسترى است . جوانههاى سفيدار خشك و كركدار است . برگهاى انتهايى شاخههاى بلند داراى بريدگى عميق است كه اغلب سه بريدگى دارد و هر قسمت از برگ نوكتيز و به نوبهء خود داراى دندانه است . اين برگها داراى دمبرگ كوتاه مىباشند . ولى برگهاى شاخههاى كوتاه تخم مرغى بدون بريدگى و دندانهدار و داراى دمبرگى دراز است .
شاتونهاى گلهاى كبوده دراز به طول 10 - 8 سانتىمتر مىباشد . تكثير اين درخت از طريق قلمه و پاجوش انجام مىگيرد . در تهران ، سرتاسر مناطق شمال ايران ، آذربايجان ، اصفهان ، كرمان و ساير مناطق ايران اغلب كاشته مىشود .
تركيبات شيميايى
از نظر تركيبات شيميايى در برگهاى كبوده گلوكوزيدهاى پوپولين و ساليسين و در جوانههاى آن يك مادهء تلخ وجود دارد . در پوست درخت علاوه بر گلوكوزيدهاى فوق يك مادهء زرد رنگ نيز يافت مىشود
. [ G . I . M . P ]
خواص - كاربرد
كبوده از نظر طبيعت طبق نظر حكماى طب سنتى سرد و خشك است . پوست آن تونيك و براى تصفيهء خون به كار مىرود و در استعمال خارجى براى رفع بيمارىهاى پوست مفيد است . به علاوه پوست آن قابض است و ضدعفونىكننده و در موارد سرماخوردگى و براى جلوگيرى از خونريزى و قطع سيلانهاى داخلى مفيد است و كاربرد موضعى در مورد گواتر دارد . سرشاخههاى جوان آن تصفيه كنندهء خون است و براى معالجهء دل درد و رفع تورم طحال به كار مىرود . جوشاندهء برگ آن براى دندانهاى پوسيده و بهطور كلى در موارد پوسيدگى استخوان سينوس مفيد است [ استوارت ] .