داغداغان
به فارسى در نقاط مختلف جنگلهاى شمال ايران اين گياه را با نامهاى مختلفهء محلى از جمله « داغداغان » ، « دغدغان » و « تخم » نامند و در كتب طب سنتى با نامهاى « ميس » ، « الميس » ، « النشم الابيض » آمده است . به فرانسوى
Micocoulier
و
Fabrecoulier
و
Falabreguier
و
Fabreguier
و
Belicoquier
و به انگليسى
Nettle tree
و
Lotus tree
و
Lote tree
و
Hack berry
و
European nettle tree
و
European hackberry
گفته مىشود . گياهى است از خانوادهء نارون
Ulmaceae
، نام علمى آن
Celtis australis L .
و مترادف آن
C . arcata Buch . Ham .
مىباشد .
مشخصات
درختى است به بلندى 25 - 20 متر . پوست تنهء آن صاف به رنگ خاكسترى تيره مىباشد . تنه كوتاه ، قطور و تاج گرد است . برگها بيضى نوكتيز دندانهدار ، روى برگ سبز تيره و زبر و زير برگ داراى كركهاى نرم و خاكسترى است . طول برگها 15 - 5 سانتىمتر . ميوهء آن كوچك در ابعاد يك نخود كمى گوشتى و قدرى شيرين و خوشطعم و خوشبو به رنگ قهوهاى سير كه خوردنى است . از ريشهء درخت يك مادهء زردرنگى براى رنگرزى استخراج مىشود .
اين درخت در جنگلهاى شمال ايران دور از ساحل از ارسباران تا طوالش و گلىداغ مخلوط با جنگلهاى بلوط انتشار دارد . دو گونهء ديگر از اين درخت در ايران