5 درصد لينولنين « 1 » است .
روغن خشخاش بهطور عمده مصرف خوراكى دارد ولى در داروسازى نيز مصارف وسيعى دارد و براى تهيهء پمادها ، روغنها مانند روغن كاموميل « 2 » ، پماد ضد خارش آنتىپسوريك « 3 » و ساير مصارف به كار مىرود .
خواص - كاربرد
گياه خشخاش تمام قسمتهايش در طب سنتى و طب جديد مورد استعمال دارد . از برگ خشخاش ، گل خشخاش ، گرز خشخاش ، دانهء خشخاش ، روغن خشخاش و سرانجام از ترياك و بخصوص از آلكالوئيدهاى مختلفهء آن در صدها موارد پزشكى استفاده مىشود . بهطور كلى مسكن درد ، مخدر ، آرامكننده ، رافع سرفه ، قابض ، ضد اسهال ساده و ضد اسهال خونى مىباشد .
طبيعت گياه خشخاش طبق نظر حكماى طب سنتى سرد و خشك و بخصوص پوست آن خيلى سرد و خشك است و اگر ترياك آن گرفته نشده باشد از نظر خواص دارويى قوىتر از مواردى است كه ترياك آن گرفته شده باشد .
از نظر خواص پوست گرز و ساقهء گياه مخدر است و اگر 2 گرم صبح ناشتا و شب موقع خواب با آب سرد خورده شود ، براى اسهال خونى و صفراوى ، التهاب معده و رودهها و سوزش مثانه نافع است . اگر ضماد آن را به پيشانى گذارند براى رفع سردرد نافع است . اگر پوست گرز آن را با شنبليله و گلاب پخته باشند ، خوردن آن براى رفع سرفهء گرم و سرفهء سرد ناشى از رطوبت مفيد است و اگر با شراب تلخ و گس بپزند و خورده شود براى رفع اسهال مزمن مفيد است . عصارهء پوست گياه كه به كوكنار معروف است ، سرد و تر است و از تخم آن قوىتر مىباشد . اگر مدت درازى خورده شود مضر است ، اعضا را سست مىكند ، حواس را مختل و مشوش مىسازد ، نيروى جنسى را قطع مىكند ، اشتها را از بين مىبرد ، فراموشى ايجاد مىكند و خون را فاسد مىنمايد ولى كم خوردن و يك بار و دوبار خوردن آن در مواردى مفيد و مسكن دردهاى گرم است .
هامش
( 1 ) ،Linolenin( 2 ) .Huile camomille( 3 ) .Antipsoric