آبىرنگ است .
مشخصات
درخت آلو درخت كوتاهى است عموما بدون خار به بلندى 5 - 4 متر ، ريشهء آن زياد عميق نمىشود . تنهء آن داراى چوب سخت با رگههاى قرمز ، تاج درخت در بعضى ارقام كروى و در بعضى از ارقام تخممرغى دراز است ، پوست ساقهها صاف و براق و پوشيده از كرك ظريف و خزى ، برگها بيضىشكل يا كشيده ، حاشيهء برگها با دندانه و قوسى و زير و روى برگ خزى است . گلهاى آن به قطر 5 / 2 - 5 / 1 سانتىمتر و دم گل آن صاف و يا خزى به طول 2 سانتىمتر . ميوهء آن تخممرغى يا گرد و به رنگهاى زرد ، بنفش ، سرخ و داراى هستهء تخممرغى كوچك چسبيده به ميوه مىباشد .
اراضيى با رطوبت دايم و باتلاقى كه خوب زهكشى نشود ، براى درخت آلو مناسب نيست و باعث خفه شدن ريشه و پوسيدن آن مىشود ، به اين جهت خاك قابل نفوذ و نسبتا خشك براى آن مناسب است .
تكثير آلو خيلى ساده است و به آسانى از راههاى كاشت هسته ، قلمه زدن ، خوابانيدن شاخهء آن و يا پيوند زدن ، انجام مىشود . پس از اينكه نهال جوان در خزانه بدست آمد و آمادهء انتقال به محل اصلى شد ، آن را در باغ با فاصلهء معمولا 8 - 7 متر مىكارند . پيوند درخت آلو را معمولا پيوند شكمى و در سطح خاك مىزنند . انواع درخت آلو بهطور خودرو در جنگلهاى شمال ايران از بندر گز تا گيلان و همچنين در مناطق كوهستانى اطراف كرمانشاه ، در بيستون و در آذربايجان غربى و در فارس ديده مىشود و در اكثر مناطق ايران نيز كاشته و پرورش داده مىشود .
تركيبات شيميايى
از نظر تركيبات شيميايى يك دهايدرو فلاوونول « 1 » به نام دىهايدرو كمپفريد « 2 » از چوب درونى آلو جدا شده است . در پوست آن در حدود 3 درصد تانن است و در ميوهء تازهء آن ماليك اسيد ، سيتريكاسيد ، سوكسينيك اسيد « 3 » ، ساليسيليك اسيد « 4 » ،
هامش
( 1 ) .Dihydroflavonol( 2 ) .Di hydrokaempferide( 3 ) .Succinic acid( 4 ) .Salicylic acid