و گل آذين گياه از بين برگها ظاهر مىشود و ميوهء آن به شكل خوشهء فشرده متشكل از دهها موز درمىآيد .
ترتيب باردهى آن به اين نحو است كه پس از هر باردهى برگها و ساقه از بين مىروند و از قسمت زيرزمينى گياه يك ساقهء ديگرى متشكل از برگها خارج مىشود كه آن هم پس از ميوه دادن به نوبهء خود از بين رفته جاى خود را به ساقهء ديگرى مىدهد .
بين انواع موزهاى خوراكى سه نوع آن مورد توجه است يكى
Bananier des sages
يا
Musa sapientum
كه به انگليسى
Sweet plantain
گفته مىشود . ميوهء آن كوچك است و خيلى معطر و بسيار لذيذ و شيرين و دومى
Bananier de paradis
يا ( موز بهشت ) كه نام علمى آن
Musa paradisiaca
مىباشد و ميوهء آن آردى است و معمولا پس از پختن خورده مىشود و در آخر ( موز چين )
Musa sinensis
است كه در اغلب مناطق عالم به عنوان موز مرغوب كاشته مىشود و معطر و شيرين و خيلى علاقهمند دارد .
تكثير موز از طريق پاجوشهايى است كه از ريشهء آن مىزند و همينكه اين پاجوشها به ارتفاع 80 سانتىمتر رسيدند آن را جدا كرده و از فاصلهء 3 - 2 متر دور تر از بوتهء مادر مىكارند . موز بومى مناطق حاره خاور دور است و در جنوب ايران نيز ارقامى از آن كاشته مىشود . ميوهء موز ميوهاى است استوانهاى ، دراز ، قوسى و بسته به نوع موز به قطر 12 - 3 سانتىمتر و به طول 30 - 5 سانتىمتر .
رنگ پوست ميوه معمولا سبز مايل به زرد و زرد كه پس از رسيدن و مدتى ماندن كمى قهوهاى مىشود . در قسمت داخلى پوست ، گوشت سفيد شيرين و در بعضى ارقام بسيار معطر و لذيذ واقع است . در ميوهء موز معمولا دانه رشد ننموده و وجود ندارد . از نظر نسبت پوست و گوشت ميوه معمولا در حدود 40 درصد از موز را پوست و 60 درصد را گوشت تشكيل مىدهد .
تركيبات شيميايى
از نظر تركيبات شيميايى طبق تحقيقاتى كه مؤسسهء ملى قلب به عمل آورده در موز دو مادهء عاملى شيميايى بسيار مقتدر به نام سروتونين « 1 » ( كه عضلات نرم رودهها را
هامش
( 1 ) .Serotonin