علاوه بر ايران در اروپا ، ارمنستان و قفقاز نيز مىرويد .
تركيبات شيميايى
پوست درخت زغالاخته داراى حدود 8 - 7 درصد تانن و مواد پكتيك و مالات دو كلسيم و گل آن داراى مادهء كوئرستين « 1 » و ميوهء آن علاوه بر مواد قندى گلوكز و ساكاروز ، داراى اسيدى به نام گليكوكساليك اسيد « 2 » است و ضمنا ميوهء آن لعاب فراوان دارد .
خواص - كاربرد
ميوهء زغالاخته داراى طعمى مطبوع ترش ، قرمز تيره يا سياه كمى كشيده شبيه به آلوبالو يا زيتون است . ما دام كه ميوه خام است سبز است و پس از رسيدن رنگين مىشود . از نظر طبيعت طبق نظر حكماى طب سنتى كمى سرد مايل به اعتدال ولى خشك و قابض است . براى رفع اسهال و التيام زخم معده ، تقويت معده ، تسكين عطش ، التهاب معده ، كبد ، غليان خون و صفرا نافع است . براى سينه مضر است و از اين نظر بهتر است با شكر خورده شود .
هامش
( 1 ) .Quercetin( 2 ) .Glycoxalic acid