زغالاخته
در كتب طب سنتى و به عربى با نامهاى « زقال » ، « قرانيا » ، « قرن » و « حب الشوم » نام برده مىشود . به فرانسوى
Cornier
و
Cornouiller m le
و
Cornier m le
و
Cornelian cherry
گفته مىشود . گياهى است از خانوادهء
Cornaceae
جنس
Cornus
كه نام علمى آن
Cornus mas L .
و مترادف آن
Cornus mascula L .
مىباشد .
مشخصات
زغالاخته درختى است كوچك به ارتفاع تا 8 متر و قطر تنه ( برابر سينه ) 19 - 15 سانتىمتر ، شاخههاى جوان آن زردرنگ مايل به سبزى و پوست تنهء آن قهوهاى رنگ مايل به زردى است . برگهايش بيضى نوكتيز با قاعدهاى گرد و پشت برگ كمرنگ است . طول صفحه 8 - 4 سانتىمتر و عرض آن 7 - 3 سانتىمتر داراى دمبرگى كوتاه است . گلهاى آن كوچك زردرنگ و خيلى زود در اوايل بهار ظاهر مىشود . ميوهء آن سفت به شكل و اندازهء زيتون به رنگ سرخ تيره و خوردنى است . اين درختچه در جنگلهاى ارسباران مخلوط با ساير درختان جنگلى مىرويد و اهالى محل هر وقت جنگلتراشى مىكنند ساير درختان به جز زغالاخته را مىبرند و زغالاخته را در محل اصلى نگهدارى مىكنند كه از ميوهء آن استفاده نمايند .
اين درختچه كه گلهاى آن به علت نوش فراوان جالب زنبور عسل مىباشد ،