كراتگوليك اسيد « 1 » و تانيك اسيد « 2 » و قندهاى ميوه وجود دارد [ چيو * ] .
خواص - كاربرد
در چين عصارهاى از گرد ريشهء خشكشدهء گونهء
C . monogynus
تهيه مىكنند كه داراى خاصيت مفتح و بازكنندهء شريانهاى قلب مىباشد [ واتانابه * ] .
در كره ميوهء زالزالك گونهء
C . Pinnatifidus
براى رفع ناراحتىهاى گوارشى [ چونگ * * ] و اسهال [ ايشىدويا ] به كار مىرود . در ملاحظات [ استوارت ] آمده است كه در چين مردم معمولا زالزالك را در سطح گستردهاى به عنوان ميوه مىخورند ، بنابراين نمىتواند اثر فيزيولوژيكى شديد نامناسبى براى سيستم بدن داشته باشد .
بهطور كلى خواص ميوهء زالزالك را ضد كمى ويتامين
C
، ملين ، مقوى معده ، مفتح و بازكنندهء گرفتگىها و محرك مىدانند . [ روا * ] معتقد است كه زغال ميوهء زالزالك ( ميوه را مىسوزانند كه زغال شود ) يك زغال گياهى بسيار مفيد است و براى معالجهء سوءهاضمه و بخصوص براى بند آوردن اسهال خيلى نافع است .
در هندوستان از عصارهء آبى ميوهء زالزالك به عنوان مقوى براى تقويت قلب مىخورند و براى معالجهء بيمارىهاى ارگانيك و فونكشنال « 3 » قلب نظير ديسپنوئا « 4 » ( تنگى نفس كه ناشى از ضايعات قلبى باشد ) و هايپرتروفى « 5 » ( بزرگ شدن قلب ) و ضعف قلب تجويز مىشود . حكماى طب سنتى ايران زالزالك را از نظر طبيعت سرد و خشك مىدانند و از پوست درخت به عنوان تببر استفاده مىكنند .
بهطور كلى دمكردهء گلهاى زالزالك و يا گرد گل خشكشدهء آن به مقدار 8 - 5 گرم در روز براى ضعف قلب ، آنژين ، ورم آئورت ، اختلالات عصبى از جمله نگرانى ، بىخوابى ، سرگيجه ، احساس صدا در گوش و نظاير آن مفيد است .
در فرانسه يك قاشق سوپخورى گل زالزالك را در يك فنجان آب جوش دم مىكنند ، 3 - 2 فنجان از آن را در روز به عنوان ضد اسپاسم ، رفعكنندهء بىخوابى و ناراحتىهاى دوران يائسگى مىخورند .
هامش
( 1 ) .Crataegolic acid( 2 ) .Tannic acid( 3 ) .Functional( 4 ) .Dyspnoea( 5 ) .Hypertrophy