بعضى از انواع پروتئازها درعينحال از عوامل كمككننده به سلولهاى سرطانى هستند و چون سلولهاى سرطانى ، تازه واردهاى ناخواندهء شومى هستند كه نظير ساير سلولهاى طبيعى از حمايت طبيعى بدن برخوردار نيستند ، لذا اين سلولهاى شوم اين نوع پروتئازها را براى ادامهء حيات و رشد و تكثير خود استثمار مىكنند و در خدمت مىگيرند . مثلا
Collagene
نوعى پروتئين است كه به منزلهء ملات سختى ديوارههاى سلولها را به يكديگر مربوط مىسازد و در نتيجه موجب انسجام و به هم پيوستگى نسوج مىشود .
سلولهاى سرطانى براى رشد و توسعه و گسترش خود در بدن ناچارند ابتدا با درهم ريختن و انهدام اين ملات كولاژن به سلولهاى سالم رخنه نمايند براى اين كار نوعى پروتئاز به نام
Collagenase
را به كار مىگيرند تا بتوانند اين ملات كولاژن را داغان كرده و از هم بپاشند و پس از آن راه ورود خود به داخل سلولهاى سالم را باز نمايند و در اينجاست كه اگر مولكولهاى
Protease inhibitors
مناسب در صحنه نبرد حضور داشته باشند از فعاليت مخرب كولاژنازها جلوگيرى كرده و در نتيجه مانع تخريب ملات كولاژن شده و از آماده شدن زمينه براى سرطان جلوگيرى مىنمايند .
علاوه بر نكات بالا تحقيقات دكتر ترول نشان داده است كه مولكولهاى
Protease inhibitors
خود داراى خاصيت و فعاليت ضد سرطانى نيز مىباشند . بهطورى كه موجب تضعيف و كنترل
Oncogene
يا عوامل تومورزا مىشوند .
Oncogene
ها طبق تحقيقات جديد دانشمندان ، به نظر مىرسد كه از كليدهاى اصلى ايجاد سرطان در بدن مىباشند و عموما در هر سلول سالم و عادى به حالت غير فعال وجود دارند ولى در اثر حوادثى ، تغييرات ناگهانى معروف به موتاسيون در آنها پديد مىآيد و به ژنهاى سرطانى تبديل شده و موجب تحريك سلول و تبديل سريع آن به تومور سرطانى مىشوند .
دكتر ترول معتقد است ما دام كه اونكوژنها بدون فعاليت هستند عوامل بىضررى مىباشند . در حال حاضر طبق بررسىهاى دانشمندان در حدود يك صد نوع مختلف اونكوژن شناخته شده است كه در تبديل سلولهاى عادى به سلولهاى سرطانى و گسترش تدريجى سرطان شركت دارند .
از طرف ديگر مولكولهاى
Protease inhibitors
داراى خاصيت جلوگيرى از اكسيده شدن هستند و يا به اصطلاح
Antioxidants
مىباشند . بنابراين از آثار مخرب مولكولهايى كه داراى بار قوى اكسيژن هستند و به نام راديكالهاى آزاد
( Free radicals )
ناميده مىشوند و عامل وارد نمودن آسيب و صدمه به سلولهاى بدن مىباشند جلوگيرى