قزوين ، كرمان ، بم ، بوشهر ، ميناب و سرباز كاشته مىشود .
2 . عدس ريز يا عدس قرمز مانند عدسى كه بيشتر در مناطق غرب ايران و همدان و كرمانشاه كاشته مىشود . دانههاى آن ريز به رنگ قرمز كروىشكل و از نظر زمان كشت نيز عدس دو قسم است ، عدس زمستانه و عدس بهاره . در ايران عدس رسمى را معمولا در اوايل بهار مىكارند و پس از چند ماه در تيرماه مىرسد و برداشت مىكنند .
عدس بهطور وحشى نيز در مناطق مختلف ايران مىرويد كه آن را عدس برى گويند .
تركيبات شيميايى
از نظر تركيبات شيميايى در عدس وجود 1 % ميلىگرم ارسنيك در هر 100 گرم دانهء خشك گزارش شده است . در دانهء عدس لعاب و در حدود 6 / 22 درصد پروتئين وجود دارد .
عدس منبع غنى از ويتامينهاى گروه
B
مىباشد . و مواد معدنى موجود در آن نيز قابل توجه است .
در هريك صد گرم عدس خشك خام مواد زير موجود است :
كلسيم 79 ميلىگرم ، فسفر 377 ميلىگرم ، آهن 8 / 6 ميلىگرم ، پتاسيم 790 ميلىگرم ، ويتامين
A
60 واحد بين المللى ، تيامين 37 / 0 ميلىگرم ، رايبوفلاوين 22 / 0 ميلىگرم و نياسين 2 ميلىگرم .
در هر صد گرم عدس پخته مواد زير موجود است :
كلسيم 25 ميلىگرم ، فسفر 119 ميلىگرم ، آهن 1 / 2 ميلىگرم ، پتاسيم 249 ميلىگرم ، ويتامين
A
20 واحد بين المللى ، تيامين 07 / 0 ميلىگرم ، رايبوفلاوين 06 / 0 ميلىگرم و نياسين 6 / 0 ميلىگرم .
خواص - كاربرد
طبيعت عدس از نظر حرارت معتدل ولى خشك است . عدهاى از حكماى طب سنتى پوست آن را گرم و مغز آن را سرد مىدانند و لذا آب پوست پختهء آن ملين است و مغز آن قابض مىباشد . از نظر خواص ضماد آرد عدس با اكليل الملك و آب به و روغن گل سرخ براى ورمهاى گرم چشم و دمكردهء آن با سركه براى ورمهاى گرم ، مخملك و خنازير مفيد است . غرغرهء آب عدس پخته براى زخمهاى دهان و گلو و