گل باقلا مدر و ضد تشنج است از دمكردهء 40 گرم گل باقلا در هزار گرم آبجوش براى دفع سنگ كليه و رفع قولنجهاى كليوى استفاده مىشود . جوشاندهء ميوهء باقلاى سبز هم در موارد ورم مثانهء ناشى از وجود سنگ و رسوبات مفيد است .
همچنين جوشاندهء دانهء باقلا شكم روشهاى مزمن را متوقف مىكند . آرد باقلا در رسانيدن آبسه و جوشها و خروج چرك از آنها اثر نافع دارد . در هندوستان ريشههاى ضخيم و تازهء باقلا را در موارد ابتلا به ديورزيس « 1 » ( ترشح زياد و خارج از اندازهء ادرار كه اغلب در بيماران مبتلا به ديابت مليتوس « 2 » ديده مىشود ) كه معمولا علامت آغاز ابتلا به بيمارى اينترستىتيال نفريتيس « 3 » است ، مصرف مىكنند . بيمارى اينترستىتيال نفرىتيس بيمارى آماس كليه همراه با افزايش بافت بين نسجى و ضخامت ديوارهء عروق آن است . ايضا در هندوستان از سرشاخههاى باقلا به صورت جوشانده براى رفع مستى و به هوش آوردن اشخاص مست استفاده مىشود . خوردن باقلا خصوصا اسراف در خوردن آن در بهار بويژه به صورت خام در برخى اشخاص عوارضى ايجاد مىنمايد كه شبيه نوعى مسموميت است و آن را فاويسم يا فابيسم « 4 » گويند . در بعضى موارد عوارض خيلى شديد است كه ممكن است هلاك كند ، به اين ترتيب كه در موارد شديد موجب تب ، كمخونى ، يرقان و اسهال و اختلالات روانى و ماليخوليا و هذيان و ناراحتىهاى قلبى مىشود . بنابراين در خوردن باقلاى تازه و ناپخته در مورد اطفال بايد احتياط كرد و حتىالامكان از اسراف در خوردن تازه و بخصوص نپختهء آن پرهيز نمود . اين بيمارى بيشتر در ساردنى و سيسيل ايطاليا رخ مىدهد .
اين بيمارى در اثر خوردن باقلا يا بوييدن گل و گردههاى گل باقلا توسط اشخاصى كه فاقد انزيم گلوكوز - 6 - فسفات - دهايدروژناز « 5 » هستند ايجاد مىشود .
هامش
( 1 ) .Diuresis( 2 ) .Diabetes mellitus , mild diabetes mellitus( 3 ) .Interstitial nephritis( 4 ) .Fabisme - Favisme( 5 ) .Glucose - 6 - Phosphate dehydrogenase