مرزنگوش
به فارسى « مرزنگوش » و « مرزنجوش » و در كتب طب سنتى با نام « مرزنجوش » و « سرمق » نامبرده مىشود . به فرانسوى
Marjolaine
و
Marjolaine des jardins
و به انگليسى
Sweet marjoram
و
Knotted marjoram
گفته مىشود .
گياهى است از خانوادهء
Labiatae
نام علمى آن
Origanum majorana L .
و مترادفهاى آن
Majorana hortensis Moench .
و
Origanum majoranoides Willd .
از طرف گياهشناسان مختلفه نامگذارى شده است . اين گياه را به هندى مروا
Murwa
مىنامند .
توضيح : در فارسى مرو خوشبو كه معمولا تخم آن مورد توجه است به گياه ديگرى از جنس
Salvia
به نام
Salvia macrosiphon
مىگويند كه در اغلب مناطق ايران مىرويد .
مشخصات
مرزنگوش گياهى است كوچك با شاخه و برگ زياد و چندساله كه ارتفاع بوته آن در حدود 50 - 30 سانتىمتر است . چون اين گياه در مقابل سرما مقاومت ندارد و در زمستان با سرماى كمى از پا مىافتد ، لذا در مناطق سرد يك گياه يك ساله مىباشد ولى در مناطق گرم كه سرماى زمستان ندارند به صورت گياه دوساله و چندساله است .
برگهاى آن كوچك باريك پوشيده از كرك به رنگ خاكسترى مايل به سبز در