« فرنجمشك » نام گذارده است و در مازندران با نام محلى « پلنگمشك » شناخته مىشود . ضمنا توجه شود كه در كتب قديم نظير ابو منصور موفق نام « فرنجمشك » و « پلنگمشك » براى نوعى ريحان آمده است
" O . gratissimum "
كه ريحان بوتهاى مىباشد .
وجه تسميهء اين گياه اين است كه در زبان لاتين به زنبور عسل مليسا گويند و چون گل اين گياه فوق العاده مورد علاقهء زنبور عسل است اين گياه را نيز مليسا و به يونانى مليسافولون يا برگ زنبور عسل نامند . سابقا مرسوم بوده كه براى گرفتن زنبور عسل برگ بادرنجبويه را خرد كرده و در محل مورد نظر كه مىخواستهاند زنبورها جمع شوند مىريختهاند .
اگر برگ بادرنجبويه يا بادرنگ بويه را بين دو انگشت فشار داده له كنند بوى عطر مطبوعى شبيه بوى بادرنگ
( Citrus medica )
يا شبيه بوى ليمو از آن استشمام مىشود كه بادرنجبويه
الف ) گل ب ) مقطع گل
اين نيز وجه تسميه اين گياه به فارسى است . و چون بوى شبيه مشك مىدهد آن را فرنگ مشك يا فرنجمشك يا قرنفل بستانى نيز مىنامند .
مشخصات
گياهى است چندساله كه بلندى آن 80 - 40 سانتىمتر ، برگها متقابل به رنگ سبز