در استعمال خارجى مقدار بيشترى مىتوان مصرف كرد و جوشاندهء 10 درصد ( يعنى 100 گرم دانه نيمكوب در 1000 گرم آب ) براى مصارف خارجى كمپرس يا شستن موى سريا اكزما و يا سوختگى آتش و شستن ورمها به كار مىرود . در مورد خواص شنبليله در مدارك فنى طب سنتى منتشره در امريكا چنين آمده است :
شنبليله از مديترانه تا چين كاشته مىشود و در سرتاسر منطقه به عنوان گياهى دارويى مصرف دارد . تخم شنبليله از هند به شبهجزيرهء مالايا و اندونزى صادر مىشود . در چين از تخم شنبليله براى معالجهء ناراحتىهاى مثانه و كليه و اختلالات از نوع هايپوگاستريك از جمله براى فتق و دردهاى كمر تجويز مىشود . [ استوارت ، روا ، شنبليله
ريد و چيو ] . و به علاوه مصرف آن در موارد ضعف نيروى جنسى و تب و ورمهاى دست و پا در اثر سرما ( چيلبلين ) « 1 » نيز توصيه مىشود [ ابرت ] . و براى روماتيسم نيز نافع است [ ايشىدويا ] . در شبهجزيرهء مالايا تخم شنبليله به عنوان ملين و مسهل ملايم ، مدر ، قاعدهآور ، مفيد و براى استسقا و سرفههاى مزمن و در موارد بزرگ شدن طحال و كبد مورد توجه است و تجويز مىشود . از ضماد آن براى معالجه سوختگى استفاده مىشود [ بركيل ] . گياه شنبليله به عنوان لعابزا و تونيك مصرف دارد [ موزينگ و شرام ] .
هامش
( 1 ) .Chilblain