بررسى بيشتر در اين زمينه بعضى فراوردههاى گياهى و حيوانى را كه از نظر محققان جديد به دور مانده ظاهر خواهد كرد » . « 1 »
« دوران تسلط مغول و سلطهء صفويان براى داروشناسان يك عصر طلايى محسوب مىشد . روش يوحنا بن ماسويه در استعمال داروهاى مخلوط جاى خود را به معالجات اختصاصى داد و مطالعه دربارهء داروها به صورت يك رشتهء تخصصى درآمد كه مورد علاقه و توجه پزشكان آن زمان بود . از نظر تاريخى ، نخستين رساله داروشناسى به زبان فارسى به وسيلهء ابو منصور موفق هراتى در سال 975 ميلادى تنظيم شده است . اين اثر همان « الابنيه عن حقايق الادويه » است كه به منصور بن نوح سامانى اهدا شده است . در اين كتاب از 585 دارو گفتگو شده و دربارهء هريك اطلاعاتى از منابع يونانى ، سريانى ، عربى ، ايرانى و هندى جمعآورى شده است . اين اثر نه تنها قديمترين نسخهء خطى شناختهشدهء نثر فارسى است بلكه نسخهء خطى منحصر به فرد آن قديمترين نوشتهء ايرانى در اروپا نيز بهشمار مىرود . اين نسخه در وين نگهدارى مىشود و سوادى است كه بهوسيلهء اسدى طوسى شاعر در 1055 ميلادى نوشته شده است » . « 2 »
« شايد بزرگترين داروساز دورهء مغول على بن حسين انصارى معروف به حاجى زين الدين عطار باشد كه در سال 1329 ميلادى در شيراز متولد شد . . . انصارى پزشك خصوصى شاه شجاع بود و در نزد وى محبوبيت زيادى داشت » . « 3 »
« معروفترين داروساز دوران شاه عباس به احتمال زياد مظفر بن محمد حسينى
هامش
( 1 ) - تاريخ پزشكى ايران ، ص 415 .
( 2 ) - همان ، ص 408 - 409 .
( 3 ) - همان ، ص 409 .