[ سوره احقاف ]
آيه : 15 وَ وَصَّيْنَا الْإِنْسانَ بِوالِدَيْهِ إِحْساناً حَمَلَتْهُ أُمُّهُ كُرْهاً وَ وَضَعَتْهُ كُرْهاً وَ حَمْلُهُ وَ فِصالُهُ ثَلاثُونَ شَهْراً حَتَّى إِذا بَلَغَ أَشُدَّهُ وَ بَلَغَ أَرْبَعِينَ سَنَةً قالَ رَبِّ أَوْزِعْنِي أَنْ أَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتِي أَنْعَمْتَ عَلَيَّ وَ عَلى والِدَيَّ وَ أَنْ أَعْمَلَ صالِحاً تَرْضاهُ وَ أَصْلِحْ لِي فِي ذُرِّيَّتِي إِنِّي تُبْتُ إِلَيْكَ وَ إِنِّي مِنَ الْمُسْلِمِينَ
آيات مرتبط : 14 لقمان - 233 بقره موضوعات : خلقت انسان - مراحل خلقت - دوران باردارى منبع : مقدمهاى بر جنينشناسى در قرآن صفحات : 171 تا 172
القابليّة للحياة ( توانايى زنده بودن )
زمان مشخصى وجود ندارد كه به عنوان حد اقل دوران حاملگى مطرح باشد و بدانيم كه ادامه حيات جنين در صورت تولد قطعى است ؛ ولى تجربه نشان مىدهد ؛ جنينى كه كمتر از 22 هفته از لقاح آن گذشته باشد به سختى زنده مىماند با توجه به دو آيه زير مىتوان اين معنا را استنباط كرد كه زيستپذيرى جنين از حدود 6 ماهگى آغاز مىشود . سورهى احقاف
. . . وَ حَمْلُهُ وَ فِصالُهُ ثَلاثُونَ شَهْراً
« 1 »
« دوران آبستنى و شير دادنش سى ماه است » و در سورهى لقمان
وَ وَصَّيْنَا الْإِنْسانَ بِوالِدَيْهِ حَمَلَتْهُ أُمُّهُ وَهْناً عَلى وَهْنٍ وَ فِصالُهُ فِي عامَيْنِ . . .
« 2 » « به انسان سفارش پدر و مادر را كرديم ، مادر او را حامله شد و هر روز ناتوانتر مىشد و پس از دو سال او را از شير باز گرفت » .
همان گونه كه مىبينيم ، دورهى زمانى شيردهى به علاوه زمان آبستنى جمعا سى ماه ذكر شده است و نوزاد بايد به مدت دو سال ( 24 ماه از پستان مادر تغذيه كند و بعد از شير گرفته شود . پس 6 - 24 - 30 ماه تقريبا معادل همان زمانى است كه مىتوان براى زيستپذيرى در نظر گرفت .
همچنين قسمتى از آيهى 233 سورهى بقره به اين موضوع دلالت دارد :
وَ الْوالِداتُ يُرْضِعْنَ أَوْلادَهُنَّ حَوْلَيْنِ كامِلَيْنِ لِمَنْ أَرادَ أَنْ يُتِمَّ الرَّضاعَةَ
« مادران فرزندان خود را دو سال تمام شير دهند ، اين حكم براى كسى است كه بخواهد دوران شيرخوارگى را كامل گرداند »
الحدنة الرحمية ( پشتيبانى رحم )
حَمْلُهُ وَ فِصالُهُ ثَلاثُونَ شَهْراً
« 3 » « دوران آبستنى و شير دادنش سى ماه است » و در سورهى لقمان
حَمَلَتْهُ أُمُّهُ وَهْناً عَلى وَهْنٍ وَ فِصالُهُ فِي عامَيْنِ
« 4 » « مادر او را حامله شد و ناتوانتر مىگرديد و بعد دو سال او را از شير گرفت » . از مقايسهى اين دو آيه پى مىبريم كه مدت زمان حاملگى شش ماه است . ولى همه مىدانيم كه حاملگى طبيعى 9 ماه طول مىكشد ، اين تناقض را چگونه مىتوان توجيه نمود ؟
با توجه به علم جنينشناسى ، شش ماه اول آبستنى ، اهميت فراوان دارد كه دستگاهها و اندامها بدن جنين در حال رشد هستند اگر قبل از شش ماه دنيا بيايد ، جنين نمىتواند زنده بماند . ولى در 6 ماهگى ، اگر جنين متولد شود ، اگرچه نوزادى نابالغ و نارس است
هامش
( 1 ) . احقاف / 15 .
( 2 ) . لقمان / 14 .
( 3 ) . احقاف / 15 .
( 4 ) . لقمان / 14 .