تخطي إلى المحتوى الرئيسي

قرآن و طب ( فارسى ) — صفحة 381

مساهمون:

ص٣٨١
داديم . »
وَ لَمَّا بَلَغَ أَشُدَّهُ وَ اسْتَوى آتَيْناهُ حُكْماً وَ عِلْماً
« 1 » « هنگامى كه موسى « عليه السلام » نيرومند و كامل شد حكمت و دانش به او داديم . » همچنين در قرآن مىخوانيم : وقتى حضرت سليمان « عليه السلام » به درباريان خود مىگويد : چه كسى تخت بلقيس را قبل از آنكه تسليم امر من شود ، نزد من خواهد آورد ؟ عفريتى از جن مىگويد : « من پيش از اينكه از جايت بلند شوى آن را نزد تو خواهم آورد » ولى كسى كه داراى قدرت فوق العاده‌اى است مىگويد :
أَنَا آتِيكَ بِهِ قَبْلَ أَنْ يَرْتَدَّ إِلَيْكَ طَرْفُكَ
« 2 » « من پيش از آنكه چشم بر هم زنى ، آن را بدين‌جا خواهم آورد . » و چنين نيز مىكند . خداوند در قرآن اين شخص توانا را داراى دانش معرفى نمود و مىفرمايد :
قالَ الَّذِي عِنْدَهُ عِلْمٌ مِنَ الْكِتابِ
« 3 » « و آن كسى كه به علم و دانش كتاب الهى دانا بود گفت » در روايت اسلامى نيز به دانش‌پژوهى ورزشكار اهميت داده شده است ؛ به عنوان نمونه ، مىبينيم در حديث نبوى نه تنها آموزش كتابت و سواد يكى از وظايف پدر نسبت به فرزند پسر ، دانسته شده ، بلكه بر آموزش دو ورزش شنا و تيراندازى كه اين دو نيز از وظايف پدر مىباشند مقدم شده است : « حق الولد علي والده ان يعلمّه الكتابة و السّباحة و الرماية و ان لا يرزقه الا طيّبا » « 4 » « حق فرزند پسر بر عهده‌ى پدرش اين است كه به او نوشتن و شنا كردن و تيراندازى نمودن را آموزش داده كه جز از راه حلال روزى او را تأمين نكند » در كتاب گفتار قرآن به نقل از كتاب معالم الزلفى سيد هاشم بحرينى ( ره ) آمده : امام حسن و امام حسين « عليهما السلام » در سنين كودكى نزد حضرت على « عليه السلام » آمده از وى خواستند بين آنها در كشتى گرفتن قضاوت كند . آن حضرت فرمود به جاى اين كار برويد خط بنويسيد . » « 5 » شايد آن حضرت خواسته با اين برخورد ، به فرزندان خود بفهماند كه آنچه از زور بازو مهم‌تر است ، علم و هنر است نه اينكه بخواهد كشتى را نفى كند ، زيرا مىدانيد آنها در حضور رسول خدا « صلى اللّه عليه و آله و سلم » با يكديگر كشتى مىگرفتند و آن حضرت نيز به تشويقشان مىپرداخت . 4 - سبقت در كار خير : به طور معمول پيشى گرفتن و برنده شدن در مسابقات و رقابتهاى ورزشى براى ورزشكاران از اهميت خاصى برخوردار است . كه البته اشكالى هم ندارد ، ولى ورزشكار مسلمان بايد به مسابقه در امور خيريه و برنده شدن در آن بيش از برنده شدن در مسابقات ورزشى اهميت بدهد . خداوند متعال در قرآن ، درباره‌ى ايمان‌آورندگان مىفرمايد :
أُولئِكَ يُسارِعُونَ فِي الْخَيْراتِ وَ هُمْ لَها سابِقُونَ
« 6 » « آنها در سعادت و خيرات تعجيل مىكنند ، و اينان هستند كه به كارهاى نيكو سبقت مىجويند . » همچنين در توصيف پيامبرانى همچون ابراهيم ، لوط ، اسحاق ، يعقوب ، نوح ، داوود ، سليمان ، ايوب ، اسماعيل ، ادريس ، ذو الكفل ، يونس و ذكريا « عليهم السلام » مىفرمايد :
إِنَّهُمْ كانُوا يُسارِعُونَ فِي الْخَيْراتِ
« آنها در كارهاى خير تعجيل مىكردند . » 5 - حمايت از مظلوم : ورزشكار نبايد به منظور زورگويى به ديگران و دست يافتن به آنچه حق او نيست ورزش كند ، بلكه بايد از زورگويى پرهيز نموده و داراى روحيه‌ى دفاع از مظلوم در برابر ظالم باشد . حضرت على « عليه السلام » در وصيت خويش به دو فرزند بزرگوارش امام حسن و امام حسين « عليهما
هامش
( 1 ) . قصص / 14 . ( 2 ) . نمل / 40 . ( 3 ) . همان ( 4 ) . ميزان الحكمه ، ج 10 ، ص 720 . ( 5 ) . همان ، ج 1 ، ص 99 ( 6 ) . مؤمنون / 61 .
قرآن و طب ( فارسى ) — صفحة 381 | محسن عباس نژاد