قومش گفت آيا ديده و دانسته مرتكب عمل ناشايستى مىشويد - آيا شما از روى شهوت با مردان به جاى زنان مىآميزيد ؟ آرى شما قوم نادانيد . » سپس در آيهى 80 و 81 سورهى اعراف / 7 تقريبا همين معنا را به عنوان انذارى از لوط پيامبر « عليه السلام » بر قومش مىبينيم كه آنها را به علّت خارج شدن از دايرهى فطرت انسانى و بدعتگزار عمل زشت همجنس گرايى به سختى نكوهش كرده و افرادى مسرف و منحرف خوانده است . همچنين به آيات 28 و 29 سورهى عنكبوت / 29 مىرسيم كه لوط پيامبر با ذكر يكى از اثرات زيانبار اجتماعى اين عمل بىسابقه و ناشايست پى آمد ناهنجار آن را كه گسستگى در جريان توليد نسل و پيوندهاى طبيعى است بر ايشان بازگو كرده مىفرمايد : « آيا شما با مردان مىآميزيد و راه پيوند طبيعى را مىبريد و در محفلتان مرتكب زشتكارى مىشويد » و باز هم در آيات 165 و 166 سورهى شعراء / 26 مىخوانيم كه لوط پيامبر « عليه السلام » با انگيزش عواطف و بيدار كردن فطرت طبيعى قوم خود آنها را يادآورى مىكند كه : « آيا از ميان مردم جهان با مردان مىآميزيد و همسرانتان را كه پروردگار براى شما آفريده است رها مىكنيد ؟ شما واقعا قومى تجاوزكار هستيد . » و در آيات 77 تا 81 سورهى هود / 11 براى نشان دادن شدّت علاقه و دلبستگى آنان به عمل زشت خود به ذكر شمهاى از صحنه آمدن فرشتگان عذاب و كنش و واكنشهاى حضرت لوط « عليه السلام » با قوم تجاوزكارش پرداخته و رفتار آنان را بيشتر به نمود آورده است و آنان را مستوجب عذابى كه در حد زشتى اعمالشان بوده دانسته است . عذابى كه در آيات 32 تا 37 سورهى ذاريات / 51 به آن اشاره شده است كه چگونه بر سر هر مسرف همجنسبازى از قوم لوط « عليه السلام » سنگوارهاى نشاندار فرود مىآيد و او را هلاك مىكند و همين معنا به تفصيل بيشتر در آيات 33 تا 39 سورهى قمر / 54 آمده است كه : « لوط قومش را از مجازات خداوند هشدار داده بود ولى آنها در برابر اين هشدارها سركشى كرده مىخواستند از مهمانان او كام برگيرند لذا خداوند به غير از خاندان لوط « عليه السلام » آنان را در معرض شنبادى تند قرار داد تا آنها را نابينا ساخته و بامدادى پگاه آنها را فروگرفت ، باشد تا نتيجهى هشدارها و عذاب الهى را بچشند . »
وَ لَقَدْ أَنْذَرَهُمْ بَطْشَتَنا فَتَمارَوْا بِالنُّذُرِ * وَ لَقَدْ راوَدُوهُ عَنْ ضَيْفِهِ فَطَمَسْنا أَعْيُنَهُمْ فَذُوقُوا عَذابِي وَ نُذُرِ
« 1 » .
به اين ترتيب مىبينيم كه آنچه را امروز پژوهشهاى جديد علمى به عنوان بروز عوارض مختلف بيماريهاى مقاربتى شناخته است و پىآمدهاى ناگوار روانى رفتارى و اجتماعى آن را همراه با آسيب زدن به قداست و حرمت كانون خانوادگى نشان داده است و اخيرا به عنوان يكى از علل مهم بيمارى « ايدز » و گسترش روزافزون ميزان بروز دنيايىاش را نيز به نحو مستند ثابت كرده است . خداوند ضمن آيات 5 تا 7 سورهى مؤمنون / 23 رهنمودهاى تشريعى خود را متناسب با سرشت تكوينى انسان يادآورى فرموده است و به صورت « پيشگيرى اوليه » راه درست برخوردارى مردم را از مسائل جنسى برايشان نمايانده است . آنجا كه ويژگىها و صفات مؤمنان رستگار را ذكر مىكند و مىفرمايد اينها كسانى هستند كه پاكدامنى مىورزند مگر در مورد همسران خود يا ملك يمينشان كه در اين صورت نكوهيده نيستند پس هركس كه از اين فراتر رود تجاوزكار است و در آيات 29 تا 31 سورهى معارج / 70 همين معنا را از جمله ويژگىهاى افراد نمازگزار خوانده و مسلمانان را در راه تأمين بهداشت مسائل جنسى ارشاد كرده است و راه پيشگيرى از عوارض پر
هامش
( 1 ) . قمر / 36 - 37 .