آميزشى در نتيجهى وجود روابط جنسى خارج از دايرهى ازدواج ( زنا ) شيوع پيدا مىكند » .
در 20 سال اخير دانشمندان به رغم كشف پنىسيلين
( Penicillin )
و پايين آمدن آمار مبتلايان به اين بيماريها ، به خطر بزرگى كه از اين بابت متوجه بشريت است ، پى بردند . ازاينرو در سال 1964 اقدام به تشكيل يك سمينار بزرگ جهانى با حضور 1500 متخصص از 50 كشور در امريكا براى بحث پيرامون بيماريهاى مقاربتى ، نمودند و كليه مطالب و مقالات ارائه شده در اين سمينار را در كتابى به نام « عملكرد سمينار جهانى بيماريهاى مقاربتى » جمع آورى و منتشر نمودند . از بررسيهاى ارائه شده در اين سمينار مشخص گرديد كه نسبت بيماريهاى مقاربتى در فاصله زمانى 1960 - 1950 در 71 كشور از مجموع 105 كشور مورد مطالعه ، افزايش يافته كه اغلب اين كشورها را كشورهاى اروپايى تشكيل مىدهند ، يعنى از مجموع 20 كشور اروپايى در 19 كشور آن بيماريهاى مقاربتى افزايش يافته بود .
كمترين ميزان رشد اين امراض در كشورهاى شرق مديترانه بود كه از مجموع 12 كشور فقط در 6 تاى آنها افزايش بيماريهاى مقاربتى وجود داشت .
در همين سمينار مشخص گرديد كه موارد ابتلا به سيفليس در امريكا در سال 1957 جمعا 7600 مورد بوده كه اين رقم در سال 1961 به 20800 مورد يعنى تقريبا ظرف فقط چهار سال ، سه برابر شده بود و اين بسيار وحشتناك است . امّا موارد ابتلا به سوزاك فقط در كشور امريكا به تنهايى به يك ميليون مورد در سال مىرسد . آمار تخمين مبتلايان به سيفليس در سرتاسر جهان در سال 1953 به 20 ميليون نفر مىرسيد .
سيفليس
( Syphilis )
سيفليس مهمترين و خطرناكترين نوع بيماريهاى آميزشى است . عامل اين بيمارى ميكروبى است به شكل افعى و با همان حركتها و خباثتها به نام « تريونما پاليدوم » شخص ممكن است از دو طريق به سيفليس مبتلا گردد ، يكى انتقال مستقيم ميكروب از شخص مريض به شخص سالم كه آن را سيفليس اكتسابى مىنامند . و دوّمى ابتلا در دوران جنينى است كه آن را سيفليس مادرزادى مىگويند .
سيفليس اكتسابى :
علّت اصلى انتقال اين بيمارى بدون شك از طريق داشتن روابط جنسى نامشروع ( زنا ) مىباشد . و در اين ميان لواط را نيز نبايد فراموش كرد . البته علل ديگرى نيز وجود دارد ولى بسيار نادرند .
ميكروب سيفليس پس از ورود به بدن ، سه هفته هيچ گونه نشانه و علامتى از خود بروز نمىدهد . اين مدت را دورهى كمون مىنامند كه پس از آن عوارض بيمارى ظاهر شده و سه مرحله به شرح زير را پشت سر مىگذارد :
1 - مرحلهى اول : اين مرحله سه علامت مشخصه دارد كه عبارتند از :
الف - زخم شانكر
( Chancre )
. اين زخم در 90 % موارد ابتلا در قسمت دخول ميكروب در آلت تناسلى مرد و يا زن ظاهر مىشود .
ب - بزرگ شدن يك يا چند تا از غدههاى لنفاوى زخم .
ج - وجود مقدارى زيادى ميكروب بيمارى در زخم . تا اين مرحله وضع عمومى بيمار خوب است .
2 - مرحلهى دوم : در اين زمان بيمارى به دليل گسترش يافتن ، وارد مرحلهى خطرناكى مىشود و علائم بالينى آن به شرح زير است :
الف - ضايعات پوستى و مخاطى : در اين مرحله تظاهرات ثانوى بيمارى در نتيجهى پخش و انتشار ميكروب در بدن به صورت زخمهاى بيضىشكل و يا