داروهاى اعجازآميز با آثارى عجيب تصوير گردند ، اما هدف اين گفتار قضاوت در مورد اين شيوه مرسوم و يا كارآيى طب سنتى و مبانى آن نيست .
بررسى طب سنتى و جايگاه و مبانى آن فراتر از اين مقوله است و در اينجا ارايه تصورى صحيح از نقش و موارد استفاده از گياهان دارويى و داروهاى گياهى در طب رسمى بهعنوان يك درمان مكمل مد نظر مىباشد .
گياهان توليدكنندهى مواد طبيعى بىشمارى هستند كه بخشى از اين مواد داراى آثار فارماكولوژيك بوده و برخى از اين آثار فارماكولوژيك سودمند مىباشند . بنابراين گياهان دارويى آن دسته از گياهانى مىباشند كه با توليد " مواد مؤثره " ايجادكنندهى آثار فارماكولوژيك مطلوب براى درمان بيمارى يا بهبود علايم آن هستند . بديهى است بسيارى از مواد توليد شده ، آثار فارماكولوژيك ناخواستهاى نيز بر جاى مىگذارند . قتل سقراط با شوكران يك واقعهى تاريخى فراموشنشدنى است !
مواد مؤثره مورد نظر و مطلوب به دو صورت قابل استفاده هستند . راه اول استخراج و جداسازى مواد مذكور از گياه است كه نمونهى آن وين كريستين ، وينبلاستين ، مورفين ، آتروپين ، ديگوكسين ، تاكسول مىباشند .
استفاده از گياه به صورت خام ، دمكرده ، جوشانده ، عرقيات ، قطره ، قرص ، كپسول و غيره كه در حال حاضر موارد زيادى از آن در كشور مصرف مىشود راه دوم مصرف داروهاى گياهى است .
امروزه تمايل بر آن است كه مباحث مربوط به داروهاى دستهى اول را در فارماكولوژى مدرن ذكر نموده و آنها را جزيى از " پزشكى مرسوم " قلمداد نمايند ولى در گياهدرمانى توجه عمده به استفاده از اندامهاى مختلف
مرورى بر تاريخ و مبانى طب سنتى اسلام و ايران ( فارسى ) — صفحة 165
مساهمون: اردكانى
ص١٦٥